У школе знаходзім сяброў
Маладзечна, Aўтар: Святлана ЦІШКО, 5.02.2010. 08:55
Таццяна Беланогая - бард з Маладзечна - стараецца штогод прыязджаць у гімназію №6 на вечары сустрэчы выпускнікоў.
З аднакласнікамі Таццяна Беланогая падтрымлівае сувязь па тэлефоне і праз сацыяльныя сеткі ў Інтэрнэце кшталту “Вконтакте”. У Маладзечне, паводле яе слоў, іх засталося зусім нямнога. “Оля Дамаева пераехала ў Жлобін, Міша і Юля Янкоўскія, брат з сястрой, жывуць у Маладзечне, Каця і Таня Борматавы - здаецца, у Мінску”, - успамінае Таццяна. Сама яна таксама засталася ў Мінску, хоць ён і не вельмі падабаецца ёй.
Пра ўсіх педагогаў гімназіі ў Таццяны засталіся добрыя ўспаміны. Але ў інтэрв'ю “РГ” яна найперш назвала настаўніц рускай мовы і літаратуры Вольгу Фёдараўну Дамаеву і Кіру Іванаўну Падалянскую, а таксама дырэктара Ірыну Расціславаўну Байтаз. “Яна вельмі любіць свой прадмет - гісторыю англійскай літаратуры, і мы гэта адчувалі, - успамінае Таццяна. - А калі бачыш людзей, якія так захопленыя сваёй работай, то хочацца быць такімі, як яны, таксама знайсці сябе, знайсці працу, якая б падабалася і прыносіла задавальненне”.
Але школу як сістэму адукацыі яна не вельмі любіць. “Хацелася б, каб школа стымулявала творчы пачатак вучняў, іх актыўнасць. Я вельмі любіла, калі наша настаўніца беларускай мовы і літаратуры Таццяна Канстанцінаўна Шаўлюк ладзіла тэматычныя вечарыны, да якіх мы спецыяльна рыхтаваліся, гатавалі традыцыйныя стравы - такое запамінаецца. А калі заўсёды звычайная цягамоціна і дзеці цэлы дзень седзьма сядзяць... І ў гэтым не наша гімназія вінаватая - гэта сістэма адукацыі такая”, - лічыць Таццяна Беланогая.
Але гэты недахоп беларускай школы цалкам кампенсуе тое, што падчас навучання мы знаходзім людзей, блізкіх нам па духу. Менавіта ў школе Таццяна Беланогая пасябравала з Мар'янам Багданавым і Юрыем Яцыновічам, якіх лічыць найлепшымі сябрамі, якім можна ўсё даверыць і ўсё сказаць.
Святлана ЦІШКО.
Фота bielanohaja.org.
Песню Таццяны Беланогай "Белая птушка" запампаваць тут.

RSS
Паслаць камэнтар