Мор рыбы – гэта масавая гібель рыбы ад удушша з-за кіслароднага галадання. Яны здраюцца і летам, і зімой.

Часцей бываюць у студзені-красавіку. Летам здараюцца з-за высокіх тэмператур вады і паветра.

Мор можа здарыцца ў любым небуйным вадаёме, ў якім няма плыні.

Зніжэнне канцэнтрацыі растворанага ў вадзе кіслароду вядзе да кіслароднага галадання – рыбы пачынаюць больш актыўна рухацца, кідацца. У выніку ім трэба больш кіслароду.

Калі такую ​​рыбу атрымаецца вылавіць, вы заўважыце ў яе бледнасць жабраў і слізістай абалонкі рота, якая часам набывае сінюшнае адценне. Вочы становяцца каламутнымі, дыханне – пачашчаным, рот разяўленым.

У загінулай ад кіслароднага галадання рыбы  шырока адкрыты рот, жабры прыўзнятыя і адтапыраныя ў бакі. Кроў цёмна-вішнёвага колеру, дрэнна згортваецца.

Першыя прыкметы мораў – гэта з’яўленне ў лунках і палонках плавунцоў і малькоў рыбы. Вада тады непрыемна пахне, становіцца каламутнай.

Найбольш адчувальнымі да недахопу кіслароду акунь, густэра, шчупак, плотка, лешч, язь. Менш адчувальныя – карась, лінь, уюн.

Ёсць меры, якія дазваляюць прадухіліць гібель рыбы

Уласнікам водных аб’ектаў варта рабіць на вадаёмах палонкі. Іх колькасць залежыць ад плошчы вадаёма. У сярэднім – тры-пяць на гектар.

Палонкі трэба размяшчаць у цэнтры вадаёма і па яго перыметры. Рэкамендуюць умарожваць у ледзяное покрыва  снапы чароту, трыснягу, саломы.

Рыбаловы-аматары, якія бываюць на вадаёмах, могуць таксама дапамагчы рыбе: некалькі прасечаных лунак – гэта дадатковы кісларод.

Калі вы заўважыце прыкметы замору рыбы на вадаёмах,  просьба неадкладна паведамляць у любыя прыродаахоўныя органы раёна або на тэлефон 101.

• Текст доступен на языке: Русский