У 1939 годзе ў адпаведнасці з рашэннем Вярхоўнага Савета СССР аб уключэнні Заходняй Беларусі ў склад Саюза ССР, загадам НКВД СССР ад 2 лістапада ў складзе Навагрудскай вобласці стварылі Валожынскі павятовы аддзел НКВД.

У яго ўвайшлі 67 чалавек, з аддзяленнямі крымінальнага вышуку, вонкавай службы, пашпартнага і іншых аддзелаў. Валожынскі аддзел узначаліў піцерскі працоўны Мікалай Іванавіч Агееў.

У 1940 году Валожынскі павет ператварылі ў Валожынскі раён Баранавіцкай вобласці. А 20 студзеня 1944 года ён перайшоў у Маладзечанскую вобласць, праз 16 гадоў – 20 студзеня 1960 гада – у Мінскую вобласць.

Пасля 17 верасня 1939 года ў Валожын прыходзіць савецкая ўлада. З мясцовых актывістаў стварылі «Працоўную гвардыю» для ўмацавання савецкай улады і падтрымання грамадскага правапарадку.

Супрацоўнікі вялі вялікую працу па растлумачэнню савецкіх законаў, арганізацыі новага грамадскага ладу, вялі барацьбу з самагонаварэннем, крадзяжом жывёлы, рабаваннямі і іншымі злачынствамі.

Гарадскі пасёлак Валожын знаходзіўся далёка ад дзяржаўнай мяжы, аднак работнікам міліцыі гэтага раёна прыйшлося ўступіць у барацьбу з нямецкімі вайскоўцамі ўжо 22 чэрвеня 1941 года. Раніцай нямецкая авіяцыя здзейсніла масіраваны налёт на Валожын, а праз некалькі хвілін стала вядома, што недалёка ад гарадскога пасёлка высадзіўся нямецкі дэсант.

Раённы аддзел НКВД усім складам выступіў на ліквідацыю дэсанту, які спрабаваў перарэзаць шлях савецкім вайсковым часткам. Маючы на ​​ўзбраенні карабіны, пісталеты і некалькі бутэлек з гаручай сумессю, міліцыянеры ўступілі ў жорсткі бой з добра узброеным праціўнікам. У выніку атакі валожынскіх міліцыянераў немцы адступілі ад лесу.

Але немцы ўсё ж захапілі Валожын, пачаліся аблавы і расстрэлы актывістаў і работнікаў міліцыі. Загінулі супрацоўнікі: І.В. Жукоўскі, Г. Журкевіч, П.А. Кароль, І.Д Трэпашка. На фронце Другой сусветнай загінулі Ф.М. Жупочка, Іода-Малякшын, Ф.С. Бацян, І.В. Шакун.

У пасляваенны перыяд з 1944 па 1951 год на тэрыторыі Валожынскага і суседніх раёнаў дзейнічалі некалькі буйных бандаў, якім супрацьстаялі работнікі дзяржбяспекі і міліцыі.

Ад рук бандытаў, асабліва пацярпелі старшыні сельскіх саветаў і калгасаў, работнікі партыйных і савецкіх органаў. Некаторых супрацоўнікі былі забітыя падчас аперацый: Коўшар і Якаўлеў, участковыя інспектары міліцыі М.М. Раўцкі, А.А. Перагуд, І.Ф. Ліхтаровіч, У.І. Турскі, П.В. Кудлачоў, Я.І. Каждан, браты Шчуцкага – Антон і Міхаіл. Іх імёны занеслі на мемарыяльную дошку, якую ўсталявалі ў красавіку 1968 года на будынку аддзела міліцыі. На ёй змешчаны 16 прозвішчаў загінулых супрацоўнікаў.

У гады вайны і ў пасляваенны перыяд пры выкананні службовага і воінскага доўгу загінула 26 супрацоўнікаў. У райаддзеле міліцыі працавалі франтавікі і партызаны: М.М. Фамін, абаронца г. Масквы, узнагароджаны медалём “За абарону Масквы”, удзельнікі вайны І.А. Більдзюк, В.А. Нікалаеў, М.А. Рэут, І. Бушуеў, В. Шакун, І.В Мартыновіч і іншыя.

25 снежня 1962 года Валожынскі раён быў ліквідаваны. 6 студзеня 1965 года раён быў адноўлены і створаны аддзел унутраных спраў у колькасці 39 чалавек. На тэрыторыі раёна знаходзілася 19 сельскіх саветаў, якія аб’ядноўваюць 448 населеных пунктаў і больш за адну тысячу хутарскіх гаспадарак.

Валожын і гарадскі пасёлак Івянец абслугоўвалі па аднаму ўчастковаму інспектару міліцыі і 13 участковых абслугоўвалі астатнюю частку раёна.

Цяпер штат аддзела міліцыі павялічыўся ў два разы.

 

 

 

• Текст доступен на языке: Русский