Аляксей Пінчук. Фота football.by.

Аляксей Пінчук ў апошнія гады быў звязаны з футболам Узды. Мясцовая каманда пад яго кіраўніцтвам правяла ў другой лізе некалькі нядрэнных сезонаў, а быў і вельмі добры, калі яна дамаглася права выступаць у больш моцным дывізіёне, але, на жаль, так і не змагла ім скарыстацца.

У гэтым годзе яго запрасілі ў малады і амбіцыйны праект «Андэрдог», які ўжо нарабіў шмат шуму зліццём з «Маладзечна». Праўда, з размовы з Аляксеем football.by высветліў, што ўдзел каманды ў першай лізе ўсё яшчэ знаходзіцца пад пагрозай.

— Чым скончылася для вас гісторыя з «Уздой»?

— У гэтым годзе каманда з Узды будзе выступаць у чэмпіянаце Мінскай вобласці. А мяне Мікалай Мятліцкі паклікаў у «Андэрдог». Ад яго я пачуў пра Аляксея Ярамчука, які потым пры сустрэчы распавёў пра свой праект, у прыватнасці, што Маладзечанскі райвыканкам прапанаваў аб’яднаць дзве каманды, так як паасобку яны першую лігу не выцягнуць. Падчас гутаркі я зразумеў, што чалавек шчыра палюбіў у футбол і што ён чалавек слова, які выконвае ўсе свае абяцанні. І цяпер, знаходзячыся ў клубе, я бачу, што ён сапраўды ўсё выконвае. Увогуле, Аляксей Ярамчук прапанаваў мне дапамагчы гэтаму праекту.

— Каб закрыць тэму «Узды», чаму ў гэтым годзе каманда не выступіць у другой лізе?

— Усё банальна — проста не знайшлі неабходнага фінансавання. У нас не было нейкіх сур’ёзных спонсараў у апошні час. Выканкам вылучаў грошы на харчаванне, транспарт, даваў стадыён, а астатняе мы выцягвалі сваімі сіламі. Шкада, што не знайшлося ў той час, калі «Узда» выходзіла ў першую лігу, свайго Аляксея Ярамчука, які мог бы дапамагчы. А калі разумееш, што без моцнага спонсара няма магчымасці падняцца на іншы ўзровень, спартыўны інтарэс таксама губляецца. Але ёсць і плюсы ў тым, што каманда будзе выступаць у чэмпіянаце вобласці — больш мясцовых хлопцаў і моладзі змогуць у ёй гуляць.

— Якім чынам вы будзеце дапамагаць сваёй новай камандзе?

— Хачу сказаць, што я яшчэ не займаю ніякай пасады, ні спартыўнага дырэктара, ні нейкай іншай — пакуль працую на добраахвотных пачатках. Справа ў тым, што зліццё двух клубаў яшчэ ідзе, і мы пакуль не здабылі юрыдычны статус. Нават футбалістаў на кантракт яшчэ не ўзялі. Пройдзем ліцэнзаванне, з’явіцца штатны расклад, тады будзе канкрэтыка, якое менавіта месца ў кіраўніцтве я займу.

— На дадзены момант у «Андэрдоге» усе засталіся задаволеныя рашэннем, якое прыняў Маладзечанскі райвыканкам з нагоды аб’яднання клубаў?

— Быў момант, калі Аляксей пасля ўсяго негатыву, які выліўся на «Андэрдог» у Інтэрнэце, хацеў выйсці з праекта. Ён шчыра не разумеў, чаму людзі лічаць, што ён хоча разваліць маладзечанскі футбол. Пагадзіцеся, у нашы футбольныя клубы не стаяць чэргі з патэнцыйных інвестараў. Таму, як мне здаецца, да людзей, гатовым дапамагаць клубам фінансава, варта асцярожней ставіцца.

— Для заўзятараў «Маладзечна» прынцыпова важнае пытанне — захаванне клубных колераў, эмблемы і назвы. Наколькі для Аляксея Ярамчука важна, каб праект існаваў пад назвай «Андэрдог»?

— Зразумела, што заўзятарам важныя традыцыі і зялёна-белыя колеры, але, вядома, і Аляксею дарог стаў яго брэнд. У нядзелю ён сустрэўся з некаторымі з іх, і дыялог атрымаўся даволі абнадзейваючым. Канчатковага рашэння пакуль няма, аднак стала зразумела, што знайсці кампраміс рэальна.

— Было заяўлена аб бюджэце клуба ў 400 тысяч рублёў.

— Лічу, гэта невялікі бюджэт, але з якім можна працаваць. Усё залежыць ад мэтаў і задач. Зразумела справа, што пакуль гэта не бюджэт прэтэндэнта на выхад у вышэйшую лігу. Ёсць розныя прыклады, калі каманда трапляла ў наймацнейшы дывізіён, гуляла там адзін год, і яе гісторыя на гэтым заканчвалася. Мы не хочам паўтарыць такі шлях. Перш за ўсё, трэба выбудаваць правільную сістэму, а для гэтага патрэбны не адзін год. Трэба каб была адпаведная матэрыяльна-тэхнічная база, дзіцячая школа.

— Прадстаўнікі «Андэрдога» заяўлялі пра неабходнасць паступова сысці цалкам ад дзяржфінансавання. Якім чынам гэта магчыма зрабіць у Беларусі?

— Мне ўжо задавалі такое пытанне на тэлебачанні, а потым не зусім удала змантавалі, і ў эфір выйшла выдраная з кантэксту фраза, што мы разлічваем толькі на продаж футбалістаў. Астатняе, што я казаў, гледачы не пачулі. Паверце, я не настолькі наіўны, каб верыць у тое, што мы цяпер у першай лізе пачнем зарабляць вялікія грошы на трансферах. У нашых умовах клубу могуць прыносіць грошы спонсарскія дамовы, рэклама, нейкія льготы ад дзяржавы. Але каб партнёры хацелі дапамагаць клубу, рэкламаваць штосьці з яго дапамогай, трэба, каб каманда гуляла ярка, каб былі гледачы на ​​стадыёне — гэта патрабуе сур’ёзных намаганняў. А з нагоды продажу футбалістаў, каб зарабіць на гэтым, спачатку трэба нешта ўкласці і падрыхтаваць іх. Вы цудоўна ведаеце, колькі часу на гэта неабходна. Так што гэта даволі далёкая перспектыва, нягледзячы на ​​тое, што цяпер для беларускіх футбалістаў адкрыты і Казахстан, і Расія.

— Ваш інвестар гатовы чакаць шмат гадоў?

— Так, цалкам. Ён адэкватна ацэньвае сітуцыю. У нас адзінкі клубаў працуюць правільна і нешта маюць з продажаў. На розум прыходзіць «Энергетык-БДУ», ​​«Мінск». Таму Аляксей разумее, што прыйдзецца нямала часу чакаць, што трэба спачатку нешта ўкласці. У нас ёсць планы па развіцці дзіцяча-юнацкага футбола, менавіта маладзечанскага, але трэба крыху пачакаць, перш чым мы зможам імі падзяліцца з усімі. Цяпер для нас самы надзённае пытанне — стартаваць у першай лізе, таму што працэс ліцэнзавання яшчэ толькі пачынаецца, а па зліцці клубаў пакуль ёсць нюансы. Самае важнае, каб абодва бакі, я маю на ўвазе горад і інвестара, выканалі свае абавязкі, і тады ў нас атрымаецца добры праект.

— Шматлікія каманды, якія прадстаўляюць гарады, размешчаныя паблізу сталіцы, камплектуюцца, у асноўным, гульцамі з мінскай прапіскай. «Андэрдог» плануе рушыць тым жа шляхам?

— У нас цяпер няма вялікага выбару. Мы можам аб’яднаць рабят з «Андэрдога» і «Маладзечна» і пастарацца іх кімсьці ўзмацніць, калі кагосьці яшчэ знойдзем. Бо да пачатку чэмпіянату засталося мала часу, і цяпер ужо складана знайсці гульца без каманды.

— Дзе будзе размяшчацца каманда?

— Пакуль у нас ёсць толькі планы. Трэніравацца збіраемся ў Чысці, гуляць — у Маладзечне.

— Вы сказалі, што па зліцці клубаў яшчэ ёсць нюансы. Ці паспее прайсці ліцэнзаванне?

— Скажу шчыра, мы занепакоеныя сітуацыяй, якая склалася. На сёння пакуль нават не пададзена заяўка на ліцэнзію. Мы не можам запусціць гэты працэс, пакуль не будуць вырашаны ўсе нюансы па зліцці клубаў. На жаль, час сыходзіць, а няпэўнасць застаецца.