Хлопчыкі з 1«Д».

Месяц таму, 1 верасня, мы прыйшлі ў вялікую, прасторную Вілейскую школу № 5. Я са сваімі аднакласнікамі патрапіла аж у 1«Д» клас. Гэта пяты першы клас у нашай пятай школе.

Усе мы вучымся на першым паверсе, але ўжо паспелі пазнаёміцца ​​са школай і пабываць на другім і трэцім паверхах, дзе ў нас праходзіць музыка і фізкультура ў вялікай спартыўнай зале.

Увесь верасень мы вучыліся сядзець за партай, адказваць на ўроках, пасябравалі з многімі вучнямі. Пасля таго, як мы вывучылі ўсе правілы вучня, у аўторак, 28 верасня, для нас зладзілі свята. На ім нас прысвяцілі ў вучні школы. Каб атрымаць медаль першакласніка, трэба было адправіцца ў падарожжа па краіне Ведаў на вясёлым паравозіку і годна прайсці ўсе выпрабаванні гэтага. І мы справіліся!

Падчас свята.
З настаўніцай.

Якіх толькі выпрабаванняў не прапаноўваў нам паравозік. Мы разгадвалі загадкі пра школу, вырашалі жартоўныя матэматычныя задачкі, выкладалі з геаметрычных фігур «Танграм», падбіралі патрэбныя літары да малюначкаў з жывёламі, рабілі пацешных шчанюкоў з паперы ў тэхніцы арыгамі. У перапынках паміж выпрабаваннямі мы гулялі ў вясёлыя гульні «Гэта ўсё мае сябры!» і «Гарачую бульбу», танцавалі, спявалі песню «Першаклашкі», выканалі жартоўныя прыпеўкі пра школу. А мы з Паўлам Свідруковічам разыгралі вясёлую вершаваную інсцэніроўку.

Святочны настрой у хлопчыкаў.

Па заканчэнні нашага падарожжа мы далі абяцанне добра вучыцца, быць паслухмянымі, выконваць парадак, вучыцца сябраваць і дапамагаць аднакласнікам. Увесь мой 1 «Д» клас даў клятву вучня школы і ўрачыстым уручэннем медалёў першакласніка быў прыняты ў вучні.

Цяпер мы – школьнікі.

За працай.
Жаданыя медалі.

Фотаздымкі забяспечаныя аўтарам.