Фота Настассі УТКІНАЙ.

Многія гаспадары дамашніх жывёл задаюцца пытаннем: «Для чаго мне чыпаваць свайго гадаванца?», «Можа яму будзе балюча?», «Што гэта за працэдура такая – чыпаванне?». Мы вырашылі даведацца аб гэтай працэдуры падрабязней. А разабрацца ва ўсіх нюансах нам дапамагла ветэрынарны доктар Кацярына Сасс.

Што такое чыпаванне?

– Чыпаванне – гэта сучасны і зручны спосаб ідэнтыфікацыі жывёлы, заснаваны на прынцыпе радыёчастотнай ідэнтыфікацыі. Пад скуру жывёлы ўводзіцца мікрачып у стэрыльнай капсуле з біясумяшчальнага шкла, які змяшчае персанальны 15-значны код. Сам чып неактыўны і не выпускае ніякіх сігналаў. У момант счытвання адмысловай прыладай (сканарам) ствараецца слабое электрамагнітнае поле, якое бяспечнае для арганізма, і на экране сканара адлюстроўваецца персанальны код. Чып сам па сабе не змяшчае ніякай інфармацыі аб гадаванцы і яго гаспадара. Пры правядзенні працэдуры чыпавання персанальны код уносяць у электронную базу дадзеных разам з асноўнай інфармацыяй аб гадаванцы і яго гаспадары.

Для чаго трэба чыпаваць жывёлу? Чыпаваць трэба і сабаку, і котку?

– Чыпаваць можна практычна любую жывёлу, не толькі сабаку ці ката, але і коней, птушак, чарапах, кракадзілаў, нават сланоў і рыб чыпуюць.

Чыпаванне дазваляе надзейна ідэнтыфікаваць жывёлу.

Гэта неабходна:

  • для выезду за мяжу (у многія краіны ўвоз нечыпаваных гадаванцаў забаронены);
  • для ўдзелу ў буйных выставах і на спаборніцтвах;
  • для прадухілення падмены або выкрадання гадаванца, асабліва пародзістых жывёл. Нажаль, такія з’явы маюць месца ў жыцці заводчыкаў дарагіх пародзістых жывёл. З дапамогай чыпа ўладальнік жывёлы можа са 100% верагоднасцю вызначыць свайго гадаванца і заявіць правы на яго.
  • для пошуку зніклага гадаванца. Чыпаванне можа аблегчыць гэты нервовы і часцяком нялёгкі працэс. Чалавеку, які знойдзе жывёлу, дастаткова звярнуцца ў бліжэйшую ветэрынарную клініку, каб высветліць кантактныя дадзеныя гаспадара.

Колькі часу займае працэдура чыпіравання? Як адбывайся працэдура для сабакі, для ката? Куды ставяць чып?

– Памер мікрачыпа – не больш за рысавае зярнятка, таму працэдура яго ўвядзення простая. Кожны мікрачып знаходзіцца ў індывідуальным стэрыльным шпрыцы, з дапамогай якога ён змяшчаецца пад скуру жывёлы. Гэта значыць, працэдура ўвядзення мікрачыпа ідэнтычная звычайнай падскурнай ін’екцыі. Па сутнасці, жывёле робяць ін’екцыю спецыяльным шпрыцом, па працягласці працэдура чыпіравання супастаўная з вакцынацыяй – асноўны час займае афармленне дакументаў.

Прынцып увядзення мікрачыпа аднолькавы для ўсіх відаў жывёл, а месца імплантацыі чыпа адрозніваецца, так, згодна з міжнародным ветэрынарным пагадненням:

  • сабакам і коткам – паміж лапаткамі, пажадана па сярэдняй лініі
  • коням – з левага боку шыі
  • птушкам – у аддзел левай грудной мышцы (гэтак жа магчыма ў шыю для буйных асобін)
  • рыбам – звычайна ва ўнутраную частку левага спіннога плаўніка
  • рэптыліям – шыя, пахвінная зона.

«Чыпаванне, якое праводзіцца спецыялістам – бяспечная працэдура»

Ці бяспечнае чыпаванне для жывёл? Ці не можа жывёла пашкодзіць чып і ці можа нейкі фактар ​​пашкодзіць чып?

– Чыпаванне, якое праводзіцца спецыялістам – бяспечная працэдура. Сам чып не аказвае ніякага адмоўнага ўплыву на арганізм і бяспечны для здароўя. Біясумяшчальнае шкло забяспечвае адсутнасць рэакцый адрыньвання і міграцыі мікрачыпа. Патрапіўшы пад скуру, мікрачып на працягу 5-7 дзён атачаецца злучальнатканнай капсулай, якая выключае яго перамяшчэнне. Страціць мікрачып немагчыма – ён становіцца часткай падскурнага пласта. Пашкодзіць чып у звычайным жыцці практычна немагчыма.

Жывёле балюча, калі яго чыпуюць?

– Працэдура чыпавання па хваравітасці параўнальная з ін’екцыяй, проста дыяметр іголкі крыху большы, але якіх-небудзь дадатковых непрыемных адчуванняў, акрамя ўколу, не дастаўляе. Праўда, уколы ніхто не любіць.

Ці трэба неяк гадаванца рыхтаваць да чыпавання? Якія ёсць супрацьпаказанні да чыпавання?

– Спецыяльнай падрыхтоўкі працэдура чыпавання не патрабуе. Для правядзення працэдуры жывёла павінна быць клінічна выдатна і не мець траўмаў і хвароб скуры ў месцы імплантацыі чыпа.

З якога ўзросту можна чыпіраваць гадаванца?

– У прынцыпе, узрост чыпавання не агавораны асобна, аднак па рэкамендацыях многіх еўрапейскіх краін чыпаванне павінна быць праведзенае раней ці не пазней вакцынацыі ад шаленства – гэта значыць прадугледжанае чыпаванне кацянят і шчанюкоў ва ўзросце 8-12 тыдняў. Так што чыпаванню падлягаюць жывёлы практычна любога ўзросту.

Ці ёсць нейкія пабочныя эфекты ад чыпавання?

– На дадзены момант пабочныя эфекты ад чыпіравання не зарэгістраваныя.

Пасля таго, як жывёла была чыпаваная, што трэба рабіць гаспадару? Ці трэба яму кудысьці заносіць нейкую інфармацыю?

– Пасля імплантацыі чыпа доктар уносіць усе неабходныя дадзеныя ў электронную базу дадзеных і робіць адзнаку аб чыпаванні ў ветэрынарным пашпарце жывёлы.

Ці можна змяніць дадзеныя аб уладальніку на чыпе?

– Ветэрынарныя клінікі, зарэгістраваныя ў базе дадзеных, маюць магчымасць карэкціроўкі звестак аб гаспадары ў выпадку неабходнасці.

Ці трэба папярэджваць ветэрынарнага лекара пры наведванні ветклінікі, што ў жывёлы чып?

– Пры прыёме паведамляць аб наяўнасці чыпа неабходна пры правядзенні дадатковых абследаванняў – рэнтгенаўскіх, МРТ або КТ, некаторых іншых, так як чып будзе адлюстроўвацца на здымках. У любым выпадку, такое паведамленне ў пачатку прыему будзе карыснае.