Калі два розныя чалавекі аб’ядноўваюцца ў адну сям’ю, яны часта самі ствараюць канфліктную сітуацыю. Да шлюбу кожны меў свой жыццёвы досвед, свае погляды, уласныя звычкі. Калі ідзе перыяд заляцання, закаханыя на час забываюць пра ўсё, у тым ліку і аб уласных звычках і перавагах.

Канфлікты, вядома ж, непазбежныя. Любая сям’я час ад часу сутыкаецца з імі. Але многія людзі не разумеюць, што рознагалоссі самі па сабе не шкодзяць здаровым адносінам. Як ніхто ў гэтым свеце не дасканалы, так і сямейная пара не можа быць пастаянна ў згодзе. Тым больш, што на планеце няма аднолькавых людзей, кожны чалавек індывідуальны.

Таму, што добра для аднаго, зусім не падыходзіць для другога. Супярэчнасць, якая ўзнікае пры гэтым, і правакуе канфлікт. Улічваючы гэты бясспрэчны факт, вы павінны засяродзіць сваю энергію на тым, каб вывучыць і ў далейшым прымяняць метады вырашэння канфліктаў, а не спрабаваць пазбягаць рознагалосся ў цэлым.

Чаму людзі сварацца?

На жаль, многія шлюбныя пары не шукаюць прычын той ці іншай іх сваркі і нават не задумваюцца пра гэта. А прычыны ж традыцыйныя і банальныя, яны паўтараюцца ва ўсіх сем’ях. Часцей за ўсё прычынамі сямейных сварак становяцца:

1. Непавага, крыўды, абразы пачуцця ўласнай годнасці. Недавер да блізкіх, паталагічная рэўнасць.

2. Канфлікты, якія ўзнікаюць з-за таго, што рэчаіснасць не адпавядае чаканням. Тут жа можна казаць і пра сэксуальную незадаволенасць. Узнікненню канфліктаў спрыяе адсутнасць станоўчых эмоцый, пяшчоты і ўдзелу паміж мужам і жонкай.

3. Адсутнасць рамантыкі. Страта кахання і флірту паміж імі. Муж перастае заляцацца, жонка губляе жаданне падабацца мужу. І з людзей, якія так моцна кахалі адзін аднаго, яны ператвараюцца ў суседзяў па кватэры.

4. Рознагалоссі з-за несправядлівага дзялення хатніх абавязкаў, завышаных патрабаванняў адзін да аднаго. Розныя разуменні правоў і абавязкаў прыводзяць да пастаянных сутычак і агрэсіі.

5. Няўменне мужа і жонкі цікава і насычана праводзіць вольны час; манатонныя вечары, аднастайныя, пустыя выхадныя. Для ўмацавання сям’і і для таго, каб аб’яднаць мужа з жонкай, вельмі важна ствараць рытуалы і сямейныя традыцыі, бо іх адсутнасць стварае глебу для ўзнікнення ўсё новых і новых сварак …

За псіхалагічнай дапамогай можна звярнуцца па тэ­лефоне: 8-(0176)-74-66-20 альбо па адрасе
г. Маладзечна, вул. Таўлая, 4. Кансультацыя праводзіцца бясплатна і ананімна.

Фота Зоі Хруцкай.

Сварка або спрэчка?

Усе праблемы вырашаюцца, калі муж і жонка лічаць ўзнікшыя цяжкасці аб’ектыўнай рэальнасцю, а не вынікам недахопаў партнёра або сваёй уласнай няздольнасці. І непаразуменні, якія ўзнікаюць ў такім выпадку, становяцца прычынай спрэчкі, а не сварак.

Тут неабходна патлумачыць розніцу паміж спрэчкай і сваркай. У спрэчцы мы ставімся адзін да аднаго шчыра і без непрыязнасці. Але вось калі падчас спрэчкі мы пераходзім на асобы – пачынаецца сварка, дзе асноўнай мэтай становіцца падаўленне саперніка, часта нават прыніжэнне яго як асобы. Перамогі ў сварцы быць не можа.

Спрэчка ўяўляе сабой пераказ аргументаў на карысць адной з магчымых пазіцый. І хоць эмоцыі бывае тут таксама бяруць верх, мэта ўсё ж  зусім іншая, чым у сварцы. Галоўная мэта ў спрэчцы – гэта знайсці кампраміс. Вядома, калі муж і жонка хочуць ўзгадніць свае пазіцыі, ім давядзецца прыкласці намаганні, каб стрымаць незадаволенасць і раздражненне. І ўсё ж, спрэчкі, у адрозненне ад сварак, – гэта не “выдаткі”, а інвестыцыі ў будучыню, якія акупяць сябе ў сто разоў. А вось сваркі, у якіх кожны імкнецца прынізіць партнёра, непазбежна пакідаюць адмоўны след у эмацыйнай памяці сям’і. Гэта дынаміт, які можа падарваць вашы адносіны ў будучыні.

Шлюбы, у якіх абодва партнёры адкрыта могуць гаварыць пра свае перажыванні, ясна выказваюць свае пажаданні і просьбы, распавядаюць адзін аднаму пра свае ўзлёты і падзенні, як правіла, шчаслівыя. Але часта мы падвержаныя стэрэатыпам паводзін і няправільна тлумачым словы ці паводзіны іншых людзей, ды і самі нярэдка паступаем вельмі стэрэатыпна.

Што мы робім часцей за ўсё замест таго, каб расказаць мужу, які затрымаўся на працы, як мы перажывалі, ці не здарылася з ім нешта. І замест таго, каб паспачуваць яму, бо ён, напэўна, вельмі стаміўся, мы сыходзім на кухню, грукнуўшы дзвярамі, і грымім там талеркамі і каструлямі, нешта незадаволена бурчым сабе пад нос.

Няцяжка ўявіць, як у такой сітуацыі павядзе сябе мужчына. Бо ён, чэсна адпрацаваўшы цэлы дзень і нават звыш працоўнага часу, думаў у першую чаргу пра дабрабыт сям’і. І яму цяжка зразумець, што нервознасць жонкі звязаная з перажываннямі за яго самога.

Ён ясна бачыць толькі яе незадаволенасць і лічыць, што яна адносіцца канкрэтна да яго, а не да сітуацыі, якая склалася. У яго спрацаваў стэрэатып: жонка незадаволеная – значыць, незадаволеная мной. “Я стараюся дзеля іх, сябе не шкадую, а ім усё дрэнна!” – думае муж раздражнёна. У нас, жанчын, таксама спрацоўвае стэрэатып: затрымаўся – значыць, дзесьці…, штосьці…

Такія сітуацыі прымушаюць партнёраў самім дадумваць, што з’яўляецца прычынай канфлікту. Кожны з партнёраў, валодаючы ўласнай логікай, высновы зробіць свае ўласныя. Так і пачынаецца непаразуменне.

Можа, лепш усё ж такі пагаварыць адкрыта? Прызнаць свае ўласныя памылкі або растлумачыць (вельмі далікатна!) мужу ці жонцы, у чым яго памылкі (так, у прыведзеным намі прыкладзе жонцы варта было растлумачыць мужу, што яна вельмі перажывае кожны раз, калі ён затрымліваецца. Перажывае менавіта за яго – што ён стаміўся, што ён галодны, і наогул, а раптам нешта здарылася. А мужу варта было патэлефанаваць дадому і папярэдзіць, што ён павінны затрымацца).

Тады кожнаму стане зразумелая сутнасць канфлікту і стане ясна, з чым трэба змагацца. Гэта нашмат лепш ўтрымае ад далейшых канфліктаў, чым замоўчванне праблемы, калі вы стараецеся трымаць усё ў сабе. Бо аднойчы выбух ўсё ж грымне!

Чытайце на гэтую ж тэму: 12.12.12 – жаніцца не хочуць

Як сварыцца правільна?

Разабрацца з гэтым не так ужо і складана. А самае галоўнае – трэба высвятляць прычыны канфліктаў тады, калі ўсё спакойна і ніякай сваркай нават і не пахне. І гэта павінна ўвайсці ў норму. І тады на далей многія спрэчныя пытанні наогул не паўстануць.

Дык што ж рабіць і як сябе паводзіць, каб сямейныя буры не трывожылі ваш дом? А калі ўжо і здарыцца сварка, то каб яна не нашкодзіла вашым адносінам?

Праяўляйце цікавасць да мужа

Вяселле пад вадой.

Старайцеся часцей знаходзіць час адно для аднаго. Можна нават адкласці ў бок некаторыя штодзённыя справы, каб вызваліць час і пагаварыць з мужам.
Вельмі важна, каб вы пастаянна падтрымлівалі сувязь адзін з адным. Бо пастаянная занятасць – і на працы, і дома – прыводзіць да таго, што мы пачынаем грэбаваць сваім асабістым жыццём, і нават не заўважаем, як пачынаем аддаляцца адзін ад аднаго.

І наадварот, пастаянныя зносіны зблізяць вас. Пацікаўцеся ў мужа, як прайшоў яго дзень, пахваліце за поспехі. Паспачувайце і падтрымайце, калі нешта не заладзілася. Але муж павінен адчуваць, і гэта важна, што яго не толькі слухаюць, але і разумеюць, і сочаць за ходам думкі. Таму слухаць неабходна зацікаўлена, сапраўды ўнікаючы ў сутнасць размовы.

Вучыцеся слухаць

Уменне ўважліва слухаць забяспечвае добры кантакт з людзьмі і часта  больш цэніцца, чым уменне прыгожа гаварыць. Сям’я ў гэтых адносінах не з’яўляецца выключэннем.

Перш за ўсё выслухайце мужа, калі ён прыйдзе з працы і захоча падзяліцца з вамі сваімі праблемамі і клопатамі. Не абрушвайце на яго прама з парога паток бясконцай інфармацыі – ад навін аб «сусветным» крызісе ў суседнім супермаркеце да катастрофы ў межах вашага гардэроба з-за адсутнасці супермоднай і такой неабходнай пары абутку.

Калі вы менавіта так і сустракаеце стомленага мужа, то ў такой сітуацыі муж, хутчэй за ўсё, будзе толькі маўчаць, засяродзіўшыся на сваіх думках. У такой сям’і цяжка чакаць, што створыцца спрыяльны псіхалагічны клімат.

Да шлюбу кожны меў свой жыццёвы досвед, свае погляды, уласныя звычкі. Дык як жа сямейнай пары знайсці спосабы вырашэння канфліктаў і прыйсці да паразумення.

Разумная жонка спачатку выслухае мужа і толькі потым раскажа пра свае праблемы. А самая разумная мужа спачатку накорміць. Сыты мужчына менш схільны да канфліктаў!

Калі сварка ўсё ж пачалася, то самым цяжкім бывае менавіта выслухаць свайго апанента. І гэта вельмі важна для ўрэгулявання канфлікту.

Сканцэнтруйце сваю ўвагу на тым, што кажа муж – вы не толькі лепш зразумееце, што ён адчувае і што, уласна, вывела яго з сябе, але і пакажаце тым самым, што вы зацікаўленыя ў вырашэнні праблемы і ў спыненні сваркі. Таму перш чым крычаць і біць посуд, паспрабуйце выслухаць, чым жа незадаволены ваш муж. Ці дайце яму магчымасць апраўдаць сябе – калі гэта вы раззлаваліся на яго.

Не трэба ў такой сітуацыі лічыць, што ваш муж  дакладна вінаваты і не мае права гаварыць і апраўдвацца, перашкаджаючы вам выліваць свой праведны гнеў. Хай ён выкажацца – можа аказацца, што ён не так ужо і вінаваты, як гэта здалося вам у самым пачатку.

Слухайце адно аднаго, і вы будзеце лепш разумець адно аднаго. Тады і шматлікіх канфліктаў вам ўдасца пазбегнуць, бо ўзаемаразуменне – адзін з самых надзейных спосабаў вырашэння канфліктаў.

Чытайце, што яшчэ можа прывесці да канфліктаў у сям’і:

 Асцярожна: жаночы алкагалізм

Пастаўце сябе на месца вашага партнёра

Кожны з нас бачыць тое ці іншай спрэчнае пытанне са свайго пункту погляду. І вельмі часта канфлікт ўзнікае менавіта з-за таго, што мы наша бачанне праблемы прыпісваем і свайму партнёру, не ўлічваючы пры гэтым, што ён можа ўспрымаць усё, што адбываецца, па-іншаму.

Напрыклад, муж спазніўся на вячэру, ды і есць без апетыту. Ён стаміўся, раздражнёны, засяроджаны на сваіх думках. Адсоўвае рэшткі вячэры і моўчкі выходзіць з-за стала.

Пакрыўджаная жонка тут жа ідзе ў іншы пакой, выціраючы слёзы і разважаючы аб тым, што муж зусім не любіць яе. Абое яны не разумеюць адно аднаго.

А калі б жонка паставіла сябе на месца мужа, а ён паставіў сябе на месца жонкі? Жонка магла б зразумець, што ў мужа сёння быў цяжкі дзень, і ён больш за ўсё мае патрэбу ў адпачынку. А мужчына зразумеў бы, што яго жонка паўдня прастаяла на кухні, таму што хацела зрабіць яму сюрпрыз у выглядзе смачнай вячэры ва ўтульнай атмасферы.

Калі кожны паспрабуе паставіць сябе на месца іншага, зразумець сітуацыю і пачуцці партнёра, то гэта дапаможа быць больш памяркоўным. А памяркоўнасць, у сваю чаргу, дапаможа знайсці правільны выхад і пазбегнуць канфліктаў.

Прасіце, а не патрабуйце

Пераважная большасць людзей не любіць, калі ім загадваюць і патрабавальна нагадваюць аб іх абавязках. Асабліва гэта тычыцца мужа і жонкі.

Калі, напрыклад, на працы кожны з іх вымушаны падпарадкоўвацца загадам і патрабаванням начальства, то ў шлюбе ж абодва роўныя! Таму, каб пазбегнуць спантаннага, натуральнага супраціву нашых мужчын загадам, нам варта свае патрабаванні фармуляваць ў выглядзе пытання (не мог бы ты сёння зрабіць тое і тое ці тое і тое?). Або ў выглядзе просьбы аб дапамозе.

Не злоўжывайце крытыкай, лепш часцей хваліце

Ніколі не пачынайце размову з абвінавачванняў. Крытыка ўвогуле як бумеранг, які заўсёды вяртаецца. Калі мы пачынаем крытыкаваць, то можна не сумнявацца, што адказ атрымаем той жа манетай.

Калі жонка кажа мужу, што ён няголены і наогул выглядае жудасна, то ў адказ яна можа пачуць: “Лепш паглядзі на сябе ў люстэрка”.

Крытыка павінна ўключаць і пазітыўныя элементы, яна павінна не абражаць годнасць партнёра, а, хутчэй, «падштурхоўваць» яго да самакрытыкі. Не трэба рабіць крытычныя заўвагі ў форме нападак, крытыка не павінна быць прамой. Крытыкуючы мужа, неабходна пры гэтым хваліць у ім нешта станоўчае.

Калі нават муж нешта зрабіў не так, як трэба было, размову варта пачаць з пахвалы. Пахваліце яго за тое, што ён раней зрабіў нешта добра, і толькі потым пагаварыце пра тое, што вас не задаволіла на гэты раз.

Так і са звычкамі мужа ці з нейкімі яго манерамі, рысамі характару. Замест таго каб крытыкаваць тое, што нам не падабаецца, лепш пахваліць за тое, што нам сапраўды падабаецца. Наогул, было б добра ў размове злёгку ідэалізаваць партнёра; казаць пра яго так, як калі б ён ужо стаў такім, якім нам хочацца яго бачыць.

Пахвала і крытыка аказваюць вялікі ўплыў на стаўленне мужа і жонкі адно да аднаго.

Дык як жа сямейнай пары знайсці спосабы вырашэння канфліктаў і прыйсці да паразумення.

Разумная жонка спачатку выслухае мужа і толькі потым раскажа пра свае праблемы. А самая разумная мужа спачатку накорміць. Сыты мужчына менш схільны да канфліктаў!

Не ўспамінайце мінулае

Фота userapi.com

Ніколі не ўспамінайце мінулае. Некаторыя людзі думаюць, што калі падчас сваркі нагадаць свайму мужу аб мінулых крыўдах, то гэта дакажа яму, што ён не меў рацыі і прымусіць адчуць пачуццё віны і сораму. Але такі “прыём” прывядзе да адваротнага эфекту і  можа выклікаць у апанента толькі яшчэ большы гнеў.

Канфлікты ў сям’і і шляхі іх вырашэння могуць быць розныя, нязменным павінна быць адно: падчас сваркі неабходна абмяркоўваць толькі тыя рэчы, якія звязаныя непасрэдна з гэтай праблемай. Гэта дапаможа вам пазбегнуць яшчэ большых праблем.

Не ўцягвайце іншых у свой канфлікт

Звычайна муж ці жонка так хочуць даказаць сваю правату, што шукаюць падтрымку ад трэціх асоб. Для таго каб атрымаць яе, нехта з іх  раскажа пра віну свайго апанента з драбнюткімі падрабязнасцямі, апусціўшы свае “хібы”. Гэта толькі раззлуе другога, і сварка ўспыхне з новай сілай.

Наогул, сварыцца, калі ёсць хтосьці яшчэ, ніколі не варта. Гэта прыніжае вас абаіх.

Астыньце! Некалькі хвілін глыбокага дыхання робяць цуды.

Калі падчас сваркі вы дасягняце піку эмацыйнага напружання – не спяшайцеся ні здавацца, ні дасягаць перамогі любой цаной. Наўрад ці вы абое ў гэты час здольныя цвяроза разважаць. Спыніцеся, зрабіце крок насустрач адно аднаму. Пачакайце нейкі час, пакуль эмоцыі не ўлягуцца. Можна нават выйсці ў іншы пакой і пабыць аднаму. Гэта дасць вам магчымасць супакоіцца і паглядзець на праблему па-іншаму. Часам нават варта адкласці вырашэнне праблемы да наступнага дня, на свежую галаву. Нездарма гаворыцца, што “пераначуем, болей пачуем”. Часта бывае так, што ўчарашняя праблема сёння здаецца не такой ўжо сур’ёзнай і невырашальнай. Так можна пагасіць нязначныя рознагалоссі, не даўшы ім разгарэцца ў поўнамаштабную “вайну”.

Калі вы ўсё ж жадаеце высветліць адносіны, але баіцеся, што эмоцыі захліснуць вас і не дадуць разважаць разумна – ёсць добрае выйсце. Напішыце ўсё, што вы хацелі б сказаць. “Размоўныя” эмоцыі могуць быць залішне драматычныя, у той час як эмоцыі, выкладзеныя на паперы, больш адэкватныя для пэўных сітуацый. Пакуль вы будзеце пісаць, вы зможаце старанна абдумаць кожнае слова. Таму ваша пазіцыя будзе больш ясная. Да таго ж, чытаючы ваша пасланне, муж будзе пазбаўлены магчымасці перабіваць вас, таму і “выслухае” да канца.

Наогул, ніколі не гаварыце і не рабіце нічога пад уздзеяннем імпульсу. Інакш можаце нарабіць памылак, аб якіх потым будзеце горка шкадаваць.

Прызнайце свае памылкі

Пазбягайце таго, каб настойваць на абвінавачванні мужа. Прыслухайцеся да таго, што ён кажа, і будзьце гатовыя прыняць для сябе, што ў яго словах цалкам можа аказацца ісціна. Майце мужнасць прызнаць свае памылкі. Нават самая сур’ёзная канфрантацыя сыдзе на нішто, калі вы прызнаеце сваю віну і не будзеце шукаць сабе апраўданне. Кожны можа памыліцца, і ваш муж ацэніць вашу сумленнасць і спыніць спрэчку, нават калі яшчэ і будзе злавацца нейкі час.

Даруйце адно аднаму

Вельмі важна – гэта ўмець дараваць. Ніякім спосабам немагчыма ўрэгуляваць канфлікт, калі абодва бакі не гатовыя дараваць. Многія чамусьці лічаць, што адзіны спосаб пакараць вінаватага – гэта пазбавіць яго прабачэння. Па сутнасці, гэта ніяк не вырашае праблему, толькі прыводзіць абаіх да моцнага эмацыйнага стрэсу і заводзіць адносіны ў тупік. Таму не заганяйце сябе ў пастку і даруйце адно аднаму.

Ідзіце на кампраміс

Нельга падчас спрэчкі шукаць знішчальныя аргументы і надаваць ім увагі больш, чым жаданню не нашкодзіць вашым адносінам. Кожны такі “ўдалы” аргумент наносіць удар па падмурку стабільнасці вашага шлюбу. Не спрабуйце любой цаной атрымаць перамогу ў спрэчцы, лепш знайдзіце рашэнне, якое задавальняла б вас абаіх.

Вельмі разумна будзе з вашага боку зрабіць першы крок да пошуку кампрамісу. Гэта ніколькі не прынізіць вас у вачах мужа, а наадварот, такі падыход з вашага боку можа нават заахвоціць яго самога зрабіць такі ж самы крок.

Усміхніцеся!

Прыязная ўсмешка сапраўды можа кардынальна паўплываць на патэнцыйны канфлікт. Часта напружаная атмасфера можа быць ліквідаваная пазітыўным стаўленнем з вашага боку. Важна паказаць, што вы неабыякавыя да абмеркавання пытання, але не хочаце, каб вашы адносіны псаваліся. Прымусьце вашага мужа адчуць, што вы “ў адной лодцы”, вы – каманда і ўсе праблемы будзеце вырашаць разам.

Прыязная ўсмешка дыяметральна процілеглая канфлікту. У прысутнасці чалавека, які дабрадушна ўсміхаецца, мы губляем жаданне злавацца і спрачацца.
Настрой лёгка перадаецца. Калі вы будзеце ўсміхацца партнёру, вы можаце быць упэўненыя, што ён адкажа вам тым жа. Ветлівасць і добразычлівасць аднаго чалавека выклікае падобную рэакцыю ў іншага, здымаючы напружанне. Гэта дазволіць вырашыць рознагалоссе, пазбягаючы сваркі.

Заключэнне


Чытайце на гэтую ж тэму:

Дапамога па доглядзе за дзецьмі зменіцца ў новым годзе

Каб падвесці вынік ўсяму сказанаму раней, можна скласці збор правілаў, якія дапамогуць вам правільна выходзіць з канфліктных сітуацый. Такім чынам, асноўныя метады вырашэння канфліктаў:

1. Пазбягайце абразы, знявагі

Незалежна ад таго, хто і чаму пачаў сварку, ніколі не зневажайце вашага субяседніка. Самае нязначная абраза здольная ператварыць сварку ў сапраўдны скандал. Нават калі прадметам размовы была праблема ў вашых адносінах, звярніце ўсю сваю ўвагу на прадмет сваркі і не пераходзьце на асобы.

2. Заставайцеся спакойнымі

Ёсць людзі, якія занадта запальчывыя і не могуць сябе стрымаць падчас сваркі. Але запальчывыя людзі, як правіла, хутка супакойваюцца. Таму паспрабуйце прамаўчаць і ніяк не адказвайце на такую ўспышку. Канешне, маўчаць бывае крыўдна і нават можа здацца зневажальным. Але калі вы сапраўды любіце свайго запальчывага мужа, то вы зможаце пайсці на гэта. Калі ж вы самі адчуваеце, што не можаце даць рады сваім пачуццям – выйдзіце ў суседні пакой і дайце сабе супакоіцца. І толькі потым працягвайце размову.

3. Гаварыце па чарзе і не перабівайце адно аднаго

Гэта просты і эфектыўны псіхалагічны метад. Вы павінны проста навучыцца гаварыць спакойна і слухаць і чуць свайго мужа. Як толькі вы пачынаеце перабіваць адно аднаго і ўжо тым больш крычаць, спыняйце размову і супакойвайцеся. Толькі тады ваш спрэчка будзе канструктыўнай, калі вы будзеце чуць адзін аднаго.

4. Вазьміце на сябе адказнасць за сварку

Кожны раз пасля сваркі аналізуйце прычыну, з-за якой яна ўзнікла. Калі адчуваеце, што не мелі рацыі, – майце мужнасць прызнаць сваю памылку. І старайцеся ў наступны раз пазбягаць такіх сітуацый.

5. Спачатку накарміце мужа, а потым высвятляйце адносіны

Гэта можа здацца дзіўным: якая сувязь паміж ежай і сямейнымі канфліктамі? Паглынанне і пераварванне ежы – гэта натуральныя фізіялагічныя працэсы, якія здымаюць стрэс. А мужчыны ў паўсядзённым жыцці адчуваюць вялікую эмацыйную нагрузку, да якой яны меней устойлівыя, чым жанчыны. Таму стомлены, ды яшчэ і галодны мужчына бывае асабліва запальчывы, ён больш схільны “рыкаць і кусацца”, чым размаўляць аб праблемах.

А вось пасля абеду ці вячэры вы можаце гаварыць з мужам на любую тэму, без рызыкі ператварэння сітуацыі ў грандыёзны канфлікт.

6. Хадзіце ў госці

Схадзіць у госці, каб наведаць сваіх сяброў або сваякоў, – добры спосаб зняць стрэс і пазбегнуць канфліктаў. Вы паспрабуеце не паказваць іншым свае праблемы і зможаце на нейкі час забыць пра іх. Праводзьце вольны час цікава, стварайце свае сямейныя традыцыі – гэта значна ўмацуе вашы адносіны.

Канфлікты ў сям’і хоць і звычайная справа, але ўсё ж яны не надта добра ўплываюць на вашы адносіны. Таму старайцеся іх пазбягаць. І памятайце: вашы адносіны могуць прынесці вам больш шчасця. Дык будзьце шчаслівыя!

Таццяна ЖДАНАВА,
псіхолаг Маладзечанскага раённага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.

Па псіхалагічную дапамогу можна звярнуцца па тэлефоне: 74-66-20 альбо па адрасе: г. Маладзечна, вул. Таўлая, 4. Кансультацыя праводзіцца бясплатна і ананімна.

Фота bymedia.net