Піша чытач Алесь Раткевіч.

Пайшоў трэці месяц як мы законапаслухмянна выконваем новую пастанову аб абавязковым дарожным падатку. Што змянілася на дарогах за якія мы пачалі дадаткова плаціць, у якім яны стане?

Магу адказаць адназначна, зруху да лепшага я не заўважаю, а наадварот, сітуацыя пагаршаецца. Дарогі працягваюць разбівацца і рамантаваць па ўсяму бачна ні хто іх бліжэйшым часам не збіраецца.

Учора, 2 сакавіка, вырашыў праехацца на сваю малую Радзіму на Вілейшчыну, па маршруце Чысць-Беражок-Хаценчыцы-Сакалоўка. На пераадольванне 30-кіламетровай адлегласці на гэты раз мне спратрэбілася ўдвая больш часу чым раней.

На працягу ўсяго маршрута асфальтавае пакрыццё паразбіванае, шматлікія яміны дасягаюць 15 сантыметровай глыбіні і аб’ехаць іх практычна немагчыма. Кожны раз трапляючы ў такую выбоіну, мала таго што ламаем сваіх жалезных коней, але вельмі рызыкуем як сваім жыццём, так і жыццём і здароў’ем іншых удзельнікаў дарожнага руху. Я не выключаю таго, што жудасную аварыю 16 лютага каля Ерхаў, на трасе Мінск-Мядзел, магла справакаваць і магчымая такая выбоіна.

Па Хаценчыцах рухацца прыходзіцца на другой і нават на першай перадачы. Такая ж хуткасць і па гравійцы на Сакалоўку і Новую Гуту. Гэтыя адрэзкі дарог мабыць ужо забыліся што такое грэйдэр.

Што здарылася, чаму у такім стане апынуліся дарогі? Сёлета зімы амаль што наогул не было, што дало немалую эканомію дарожнікам. А самае галоўнае мы, карыстальнікі дарог, з Новага года пачалі дадатковае абавязковае (і досыць значнае) фінансаванне дарожнага фонду. Пытанне: куды дзяюцца нашы грошы? Грошы забралі, паслугу не прадаставілі!

Дарожнікам, мабыць, хапіла нашых грошай толькі на знакі абмежавання хуткасці і няроўнасці на дарозе. А вялізныя яміны дзе ні дзе засыпалі проста жвірам – да першага дожджыка. Тымі гадамі дарогі дрэнна рамантавалі, бо мы грошы мала давалі! Сёлета грошы з нас пачалі браць, а дарогі так і не пачалі рамантаваць. Якую ж прычыну у сваё апраўданне знойдуць дарожнікі на гэты раз?