Пра тое, як зацікавіць дзяцей танцамі, чаму на занятках пацеюць шыбы, раскажа кіраўнік ансамбля, харэограф гімназіі Алеся Раздзялоўская.

 Дзяцей зацікавіла хіп-хопам

Як усё пачыналася?

–  Раней у гімназіі быў ансамбль, займаліся танцамі – праўда, больш болей класічнымі, народнымі. Два гады таму прыйшла сюды працаваць. І каб зацікавіць дзяцей, сталі танцаваць адразу хіп-хоп, бо ім гэта падабаецца. У першыя дні вельмі шмат ахвотных прыйшло. Аднак першы месяц не ўсе вытрымалі, бо усё ж вялікія фізічныя нагрузкі. Засталіся самыя стойкія.

Так вось і стварыўся наш калектыў. Назву новую назву прыдумалі – “Фарсаж”, бо ў асноўным  сучасныя танцы ў нас. Але розныя накірункі развіваем. І парныя танцы – гэта ж так прыгожа! І народныя – не такія спакойныя танцуем, а вясёлыя, з гумарам.

– Дзеці якога ўзросту займаецца ў вас?

– Вучні ад другога да адзінаццатага класаў. Усяго каля ста дзяцей. Здзівілі малыя з 2-3 класаў. Думала, што ў іх не атрымаецца. Але некаторыя рухі ім лепш чым большым удаюцца.

Падчас навучальнага году займаемся тры разы на тыдзень. З дзецьмі працаваць лёгка, бо прыходзяць тыя, хто хоча танцаваць. Нікога не прымушаю: займаюцца яны на факультатывах. Мы супрацоўнічаем, каб усім падабалася. Калі не падабаецца,  лепш не займайся. Але калі танцы прыйшліся па душы, то ўжо выкладваемся па поўнай.

Як удаецца дзяцей зацікавіць, каб не сыходзілі?

– Увесь час штосьці новае цікавае ім прапаноўваеш: танцы, рухі. Гэта і цікава дзецям. Прыходзяць на ўрок: без справы не сядзяць, сыходзяць стомленымі.

Казалі, што такія нагрузкі на занятках, што бывае аж шыбы пацеюць…

– Так і ёсць. Нагрузкі сур’ёзныя. Затое дзеці развіваюцца.

Як вы лічыце, гэтыя танцы, што яны дзецям даюць?

– Па-першае, яны дапамагаюць развівацца – не толькі фізічна. Гэта і ўменне сябе паводзіць. Вучацца кантраляваць сябе, не баяцца сцэны. І сябраваць.

 У першую чаргу стараюся іх вучыць сяброўству. Кажу ім: “Вы – адзін калектыў. Калі хто адзін зрабіць няправільна, штурхне, не прапусціць, то не скажуць, што гэта Коля ці Маша няправільна зрабілі, а што калектыў дрэнна выступіў”.

 Якіх поспехаў ансамбль дасягнуў?

– За красавік прывезлі ў гімназію пяць кубкаў. На фестываль “Хрустальная ліра” вазілі два танцы – вярнуліся з першым і трэцім месцамі.

Потым тры групы ансамбля прымалі ўдзел у другім міжнародным конкурсе мастацтваў “Avanti” ў  Мінску. Адкуль прывезлі два дыпломы лаўрэата другой ступені і адзін  –  трэцяй ступені. І кубкі з імі.
Дзеці, які займаюцца танцамі, у складзе агітбрыгады на рэспубліканскі конкурс патрапілі. Яшчэ развіваем чырлідынг. Дзяўчаты выйгралі конкурс у раёне, потым занальны, ездзілі ў Барысаў на абласны конкурс. Супрацоўнічаем са СДЮШАР Вілейскага райвыканкама, там дапамагаюць з акрабатыкай.

— А на спартыўных спаборніцтвах чырлідары ці выступалі?

– Так. Пакуль што, на школьных. 

Самыя яркія вашыя ўражанні за час працы з ансамблем?

– Менавіта гэтыя перамогі на конкурсах. На “Avanti” журы было з розных краін. І калі пачалі аб’яўляць пра заваяваныя нашым ансамблем месцы, то было вельмі нечакана і прыемна.

Радуе, што бацькі зацікаўлены: на справаздачным канцэрце была поўная зала, не толькі мамы і таты, але і бабулі дзядулі папрыходзілі. Бацькі дапамагаюць, бо цяпер мала бясплатных конкурсаў.

–  Чаго хочацца з ансамблем дасягнуць?

Планы вялікія. Хочацца паспрабаваць дасягнуць звання “ўзорны”. Калі ўдасца, то ў дзяцей будзе большая цікавасць, і канцэртаў, паездак больш будзе.

Словам, безліч планаў на наступны навучальны год. Прыходзім – і адразу пачынаем увасабляць.

P.S. 

Кажа намеснік дырэктара гімназіі па культурна-эстэтычнаму цыклу Вольга Якаўлева:

– Алеся – вельмі захоплены педагог. Энергічная, маладая, так шмат часу дзецям удзяляе. Яна прынесла ў нашу гімназію новы накірунак – сучасныя танцы. Вядома, дзецям гэта вельмі падабаецца.