Дырэктар Маладзечанскага міжраённага аддзялення “Мінаблсаюздруку” Ядвіга Чаеўская распавяла “Рэгіянальнай газеце” пра самых удзячных пакупнікоў, адзінага мужчыну-кіяскёра і пра тое, калі разам з газетай можна будзе набыць… ровар.

– Мы на месцы не ся­дзім, кожны раз прыдумваем нешта новае, каб пазнаёміць пакупнікоў з нашай прадукцыяй, з намі. На фестывалі “Маладзечна-2014” газеты прадавала… Снягурачка. Мы вырашылі, што дзяўчына ў белым футры летам абавязкова прыцягне ўвагу пакупнікоў. Да таго ж, гэтай акцыяй мы хацелі паказаць, што з гэтага лета нашы пакупнікі ў кіёсках “Мін­аблсаюздруку” змогуць набыць не толькі газеты, але і марожанае, вадзічку, квас, – распавядае спадарыня Ядвіга.

– Акцыя на фестывалі была аднаразовая ці і ў будучым плануеце  здзіўляць пакупнікоў?

– Мы пастаянна знаходзімся ў пошуку. Разам з цэнтрам дзіцячай творчасці “Расток” праводзім акцыі для самых удзячных чытачоў. Як вы разумееце, гэта дзеткі. Палац культуры таксама заўсёды адгукаецца на нашы ініцыятывы. Так што, мяркую, “Мін­аблсаюздрук” яшчэ не раз здзівіць маладзечанцаў.

Каву пакуль не прадаём, а ровары – калі ласка

– Гледзячы на наш клімат, не ўзнікала жадання пачаць у кіёсках прадаваць каву? Мяркую, шмат людзей з задавальненнем выпілі б кубачак кавы ў чаканні аўтобуса на прыпынку?

– Мы гаварылі пра гэта з нашым кіраўніцтвам у Мінску, але пакуль пытання не вырашылі, хаця ў Барысаве такая паслуга ўжо існуе. Мне таксама здаецца, што было б цудоўна мець магчымасць папіць гарачай кавы. Але хутка ў нашых крамах можна будзе набыць ровар.  Самі бачылі, што месца ў кіёсках у нас мала нават для газет, таму ровары будуць прадавацца толькі ў нашым магазіне “Прэса-маркет”. У кіёсках жа можна будзе заказаць ровар па каталогу.

– Што яшчэ, акрамя газет, вы прапаноўваеце пакупнікам?

– Ну, па-першае, толькі адных друкаваных выданняў у нас больш за 700 найменняў, шмат спадарожнага тавару. У нашых кіёсках можна набыць кераміку, якую вырабляюць у сумнавядомым Славянску. Вялікім попытам карыстаюцца кнігі, сувеніры, лялькі, трыкатаж.

Жадаеце кнігу – прыходзьце і заказвайце

– У нас ёсць пастаянныя чытачы, для якіх ужо даўно выпрацаваўся своеасаблівы рытуал: кожны тыдзень яны прыходзяць у кіёскі і магазін і набываюць газеты да снядання.

У нашых чытачоў ёсць магчымасць прыходзіць і заказваць у кіёску кнігі на свой густ. Заўсёды адгукаемся на просьбы чытачоў прывезці гістарычную літаратуру, энцыклапедычныя даведнікі. З чытачамі мы ў футбол не гуляем. Ніколі не адфутболім чытача, які звярнуўся да нас з просьбай, праблемай ці па дапамогу. Ведаеце, у нас у Кнізе скаргаў няма ніводнай заўвагі, таму што я і мае супрацоўнікі заўсёды размаўляюць з пакупнікамі.

– У вас калектыў пераважна жаночы?

– У нашай вялікай сям’і працуе толькі адзін хлопец-кіяскёр – Ілля Санько. Але ён вельмі сур’ёзны, адказны. Цяпер паехаў здаваць сесію і пакуль не ведае, што мы яго кіёск перанеслі ад стаматалогіі на вакзал. Так што будзе сюрпрыз.

– Не баіцеся, што ў эпоху інтэрнэта кіёскі з газетамі хутка прыйдуць у заняпад?

– Я адкажу вам радкамі з фільма “Масква слязам не верыць”: “Праз 20 гадоў нічога не будзе, адно суцэльнае тэлебачанне”. А прайшло і 20, і яшчэ 20 год, а жыве і тэатр, і кіно, і газеты, і часопісы. Ёсць рэчы, якія інтэрнэту замяніць не па сілах: той жа пах толькі што надрукаванай старонкі. А часопісы для дзетак, хіба інтэрнэт можа спаборнічаць з такімі выданнямі, якія спецыяльна друкуюць, абапіраючыся на ўзрост дзіцяці?  А кніжкі? Яны ж грэюць душу.

– Пры ўсёй вашай загружанасці, ці можаце вы назваць сваю працу творчай?

– Любая праца творчая. Галоўнае, каб была іскра. Кажуць, што шчаслівы чалавек той, хто спяшаецца і на работу, і дадому.

– Вы пра сябе можаце сказаць, што вы шчаслівы чалавек?

– Я скажу так: я проста люблю сваю работу. Мне цікава працаваць з людзьмі і дарыць ім шчасце. Ну ці не шчасце набыць любімую газету, каб прачытаць яе з раніцы або перад сном? Або ўслых сваім родным і блізкім?