Быць маці – цяжкая справа, але і самая ўдзяч­ная. А быць мамай дзіцяці з інваліднасцю і ставіць яго на ногі ў поўным сэнсе гэтага слова – непамерная праца і каласальная адказнасць, якія патрабуюць як псіхічных, так і фізічных выдаткаў.

Даведаўшыся, што на самой справе трэба дзецям, маці можа ў поўнай меры ўсвядоміць, наколькі важная для маленькага чалавечка яе падтрымка.

З’яўленне ў сям’і дзіцяці з абмежаванымі магчымасцямі – заўсёды цяжкі псіхалагічны стрэс для ўсіх членаў сям’і.

Часта сямейныя сувязі слабеюць, а пастаянная трывога за хворае дзіця, пачуццё разгубленасці, прыгнечанасці разбураюць сям’ю, і толькі нямногія сем’і становяцца яшчэ бліжэй.

Догляд за дзіцем у сям’і часцей кладзецца на маці. Як правіла, яна губляе працу або вымушаная працаваць ноччу (звычайна – гэта надомная праца).

Клопат пра дзіця займае ўвесь час, рэзка звужаецца кола зносін. Калі лячэнне і рэабілітацыя хворага дзіцяці бесперспектыўныя, то пастаянная трывога, псіхаэмацыйнае напружанне могуць прывесці маці да раздражнення, дэпрэсіі.

Часта маці ў доглядзе дапамагаюць старэйшыя дзеці, якім таксама неабходныя і ўвага, і клопат мамы. Больш цяжкая сітуацыя, калі ў сям’і двое дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі.

Любоў мамы ў такіх сям’ях нарасхват і вельмі каштоўная.

Бацькі імкнуцца выхоўваць дзіця, каб не з’явіўся эгацэнтрызм, сацыяльны і псіхічны інфантылізм. Варта даваць яму адпаведнае навучанне, прафарыента­цыю на працоўную дзейнасць. Абавязак бацькоў, а ў прыватнасці маці, – супакоіць дзіця, палегчыць яго перажыванні, стварыць у сям’і атмасферу аптымізму.

Шчаслівыя дзеці могуць быць толькі ў шчаслівых бацькоў. Фота creative.su.

Шчаслівыя дзеці могуць быць толькі ў шчаслівых бацькоў. Фота creative.su.

Дзіця адчувальнае да таго, як настроеная мама. Яно ўвесь час пытаецца: “Мама, ты любіш мяне?” не толькі словамі, але і невербальнымі спосабамі.

Мацярынскі адказ – вашы паводзіны. У глыбіні душы вы можаце адчуваць любоў да свайго дзіцяці, але гэтага недастаткова. Менавіта праз вашы паводзіны дзіця адчувае, што яго любяць.

Пры штодзённых зносінах з дзецьмі шчыры, пяшчотны мацярынскі погляд і далікатны дотык неабходныя, каб  рэалізаваць магчымасці і таленты дзіцяці. Гэта важней за кніжныя веды аб доглядзе за дзіцем.

Памятайце! Дзіцяці, якое ведае бацькоўскi клопат, увагу, радасць сумесных перажыванняў, будзе лёгка адаптавацца ў грамадстве.

Наладзьце даверлівыя адносіны з людзьмі, якія выхоўваюць дзіця. Наладжаная камунікацыя служыць асновай эфектыўнага супрацоўніцтва. Каб палепшыць узаемадзеянне з мужам, выкарыстоўвайце тыя ж стратэгіі, што і ў зносінах з дзіцем. Удзел у лячэнні дзіцяці прынясе карысць яму, сям’і і асабіста вам.

У складаных сітуацыях дзейнічайце так, як падкажуць вам ваша матчына сэрца, інтуіцыя.

Дзіця – не частка вас, а самастойная асоба. Фота sodrujestvosvetlanibuninoy.com.

Дзіця – не частка вас, а самастойная асоба. Фота sodrujestvosvetlanibuninoy.com.

Рэкамендацыі мамам па выхаванні дзяцей:

1. Пазбаўцеся ад пачуцця віны і пачынайце дзейнічаць.

2. Будзьце рэалістычныя.

3. Жывіце сёння.

4. Станьце спецыялістам у вырашэнні праблем.

5. Праяўляйце гнуткасць.

6. Наладзьце зносіны:

  • выслухоўвайце, не крытыкуйце дзіця з яго пачуццямі і праблемамі;
  • перш чым даваць парады, пацікаўцеся ў дзіцяці, ці хоча ён іх выслухаць;
  • адкрыта абмяркоўвайце з дзіцем пытанні, якія выклікаюць у вас неспакой, але пры гэтым старанна выбірайце тэмы для дыскусій;
  • старайцеся своечасова абмяркоўваць і вырашаць праблемы, не дазваляючы ім назапашвацца і абвастрацца;
  • рабіце акцэнт на добрым;
  • рабіце заўвагі спакойным тонам;
  • выказвайце больш пазітыўных, чым негатыўных каментароў;
  • пазбягайце гульні “Дваццаць пытанняў” (не варта пастаянна мучыць дзіця, распытваючы пра яго самаадчуванне).

7. Дзяліце радасць і боль.

8. Памятайце пра сябе (досыць адпачывайце, старайцеся рэгулярна харчавацца, кантактуйце з людзьмі, якія могуць аказаць вам псіхалагічную падтрымку).

9. Пазбягайце шкадавання.

10. Вырашыце, як рэагаваць на навакольных

Віншуюць дзеці: мая мама “ўся харошая” і “прымушае мяне есці”

Мама інваліда: “Не да канца разумела, наколькі мне важны сын”

Парады ад псіхолага Алены Камісарук: інвалідам дзіця робіць шкадаванне

Некаторым здаровым трэба навучыцца чалавечнасці

Псіхолаг: “Дастаткова адной гадзіны, каб жанчына адчувала сябе поўнай энергіі”