У санаторнай школе-інтэрнаце для дзяцей з захворваннямі касцёва-мышачнай сістэмы і злучальнай тканкі ўсё робяць, каб дзеці пазбавіліся ад скрыўлення пазваночніка.

У Мінскай вобласці ёсць дзве такія ўстановы адукацыі, дзе лечаць дзяцей са скаліёзам: адна у Маладзечне, другая – у Мінску.

На лячэнне дзеці едуць і з іншых абласцей

Школа добра зарэкамендавала сябе не толькі ў Мінскай вобласці, але і за яе межамі. Штогод ёсць заяўкі на лячэнне дзяцей з Гродзенскай і Гомельскай абласцей. Хаця ў іх ёсць ўстановы такога тыпу.

– Раней многія бацькі з асцярогай аддавалі дзяцей у нашу школу, – расказвае псіхолаг Марыя Аўдзеенка. – Іх бянтэжыла назва – школа-інтэрнат, узнікалі асацыяцыі з установамі, у якіх знаходзяцца сіроты. Цяпер бацькі спакайней ставяцца да нашай установы, разумеюць, што школа так называецца таму, што дзеці тут  не толькі вучацца і лечацца, але і жывуць.

Лячэнне можа доў­жыцца ад адной чвэрці да ўсяго навучальнага года (ад верасня да мая). На канікулы дзеці едуць дадому, бацькі могуць прыязджаць да іх у госці.

Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

Дзяцей са скаліёзам стала больш

Спецыялістаў школы-інтэрната  бянтэжыць, што апошнім часам павялічваецца колькасць дзяцей з захворваннямі спіны і пазваночніка.

– Калі раней, у 70-80 гады, медыкі не лічылі скаліёз захворваннем, то цяпер яго разглядаюць як сур’ёзную хваробу, – адзначае загадчык медыцынскага аддзялення санаторнай школы-інтэрната Сяргей Іваненка. – Гэта звязана з тым, што дзеці мала рухаюцца, доў­га сядзяць у адным і тым жа становішчы.

Скрыўленне вызначаюць да міліметра

Калі дзяцей накіроўваюць у школу-інтэрнат з захворваннямі  касцёва-мышачнай сістэмы і злучальнай тканкі, ім робяць камп’ютарную аптычную тапаграфію пазваночніка. Падчас яе спецыялісты да міліметра вызначаюць, у якім аддзеле пазваночніка ёсць скрыўленне. Пасля курсу лячэння тапаграфію робяць яшчэ адзін раз. Вынікі параўноўваюць паміж сабой.

Часам у школу звяртаюцца бацькі, дзеці якіх маюць чацвертую,  самую апошнюю, стадыю скаліёзу. Некаторыя з іх прыязджаюць з гарсэтам, некаторым яго прыпісваюць насіць спецыялісты школы.

– Калі ў чалавека хворы пазваночнік, ад гэтага церпяць і іншыя органы, – расказвае артапед-неў­ролаг санаторнай школы-інтэрната Аляксандр Валасковіч. – Таму ў дзяцей мы лечым і спадарожныя захворванні.

Дактары школы-інтэрната адзначаюць, што дасведчанаму  артапеду-стаматолагу дастаткова паглядзець на сківіцу чалавека, каб сказаць, у якім стане знаходзіцца пазваночнік. Таму дзеці назіраюцца і ў стаматолага, які падтрымлівае стан зубоў і сківіцы ў нармальным стане.

Стральба з лука – адна з формаў лячэння скаліёзу

У школе-інтэрнаце скаліёз лечаць комплексна. Лячэнне ўключае індывідуальную карэкцыю паставы і пазваночніка, лячэбную фізкультуру, вітамінатэрапію, кіслародныя кактэйлі, электрастымуляцыю мышцаў, падчас якой выкарыстоўваюцца токі рознай частаты і сілы. Такім чынам мышцы пачынаюць лепш працаваць.

Тры разы на тыдзень праходзяць заняткі па лячэбным плаванні, для дзяцей з грудапаяснічным скаліёзам – заняткі па стральбе з лука. У зімовы час – хадзьба на лыжах.

Спецыяльнымі гразевымі сурвэткамі накрываюць цела дзіцяці падчас цеплавых працэдур.

– Вынікі лячэння ў многім залежаць ад старанняў дзіцяці падчас заняткаў лячэбнай фізкультурай, ад пастаяннага кантролю за сваёй паставай, – расказвае доктар.

Настаўнік лячэбнай фізічнай культуры Дзяніс Бараноўскі дапамагае выконваць практыкаванне свайму вучню. Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

Настаўнік лячэбнай фізічнай культуры Дзяніс Бараноўскі дапамагае выконваць практыкаванне свайму вучню. Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

Дзіця назіраюць і пасля заканчэння лячэння

Пасля лячэння дзіцяці даюць спіс рэкамендацый, якія дапамогуць падтрымліваць пазваночнік.

– І пасля гэтага мы не пускаем дзіця ў свабоднае плаванне, – расказвае псіхолаг Марыя Аў­дзеенка. – Па прахо­джанні некаторага часу запрашаем бацькоў на кансультацыі, а дзяцей – на прафілактычны агляд. Яны могуць звяртацца па кансультацыю па тэлефоне.

Як адзначае спецыяліст, жыццё дзіцяці ў школе-інтэрнаце нічым не адрозніваецца ад жыцця іншых дзяцей.

– Нашы спецыялісты робяць усё магчымае, каб дзіця адчувала сябе камфортна, – расказвае Марыя Аўдзеенка. – У школе працуе этнаграфічны пакой, лялечны тэатр, эстрадная студыя “Асоль”, камп’ютарны клуб “Байт”, школьнае радыё, майстэрня рамёстваў. Дзеці развіваюць творчыя здольнасці. У іх ёсць магчымасць вывучаць вучэбныя прадметы паглыблена.

Каб бацькі маглі праглядаць поспехі дзяцей у вучобе, спецыялісты санаторнай школы-інтэрната дапрацоўваюць на сайце сістэму электронных дзённікаў.

У школе добра, але сумую па бацьках

Дзіма Янушкевіч са Стоўбцаў у школе-інтэрнаце паўтара года. Хлопчык расказвае, што спачатку для яго было незразумела, чаму бацькі накіравалі яго сюды.

– Аднак мне тут вельмі спадабалася, – дзеліцца Дзіма. – У мяне з’явілася многа сяброў, я спяваю ў эстраднай студыі “Асоль”. Напэўна, няма ні аднаго мерапрыемства ў школе, дзе б я не спяваў!

Дома хлопчыку трэба выконваць рэкамендацыі, якія яму далі ў школе-інтэрнаце.

– Часам я лянуюся рабіць тое, што трэба, таму ўгаворваю сябе, – прызнаецца Дзіма. – Я ж не хачу назаўсёды быць у школе. Тут добра, але хачу хутчэй да бацькоў. Яны таксама сумуюць.

Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

Фота забяспечана Марыяй Аўдзеенка.

У школе ўсе спагадлівыя, сама раблюся такой

Насця Станкевіч з аграгарадка Беразінскае на Маладзечаншчыне гаворыць, што школа навучыла яе думаць не толькі пра сябе, але і пра іншых.

– У школе і настаўнікі, і дзеці спагадлівыя, – расказвае Насця. – І я таксама навучылася быць такой. Цяпер думаю не толькі пра тое, каб мне было добра, але і маім сябрам. Стараюся нікога не пакрыўдзіць, падтрымліваю новенькіх.

На 1 красавіка – дошка ў мыле

Уладзіслаў Бойка з Пухавіцкага раёна знаходзіцца ў школе год. Юнак вельмі рады, што тут лепш навучыўся іграць на гітары. 

Летась на 1 красавіка ён з аднакласнікамі пажартаваў – яны намазалі дошку мылам. Настаўніца некалькі разоў спрабавала напісаць – нічога не атрымалася, зразумела ў чым справа.

Юнак гаворыць, што самае складанае ў школе – развітвацца з сябрамі. Пасля перапісваюцца ў сацыяльных сетках, ператэлефаноўваюцца, часам сустракаюцца.

Факты пра Маладзечанскую школу-інтэрнат

1. Школа ўтварылася ў 1960 годзе як агульнаадукацыйная школа-інтэрнат. Пасля яе пераўтварылі ў школу-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз, цяпер гэта санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз.

2. Кожны год у школе аздараўляецца ў сярэднім 270 школьнікаў.

3. У 95% дзяцей пасля лячэння стабілізуецца здароўе. Бываюць выпадкі, калі здароўе дзяцей не паляпшаецца. Гэта звязана з індывідуальнымі асаблівасцямі арганізма. Тады дзецям і на наступны год рэкамендуюць прайсці лячэнне.

4. У санаторнай школе-інтэрнаце ёсць адзіная ў краіне зала трэнажораў Юліна. На іх можна займацца ў розным становішчы: седзячы, лежачы, стоячы. Падчас заняткаў на пазваночнік нічога не цісне зверху, яны даюць эфект выцягвання.

5. Школа-інтэрнат супрацоўнічае з вядучым спецыялістам Рэспубліканскага навукова-практычнага цэнтра траўматалогіі і артапедыі кандыдатам медыцынскіх навук Дзмітрыем Цесаковым.