“Беларускае таварыства падзялілася на два лагеры: на тых, хто за і супраць расійскіх ваенных базаў у нашай краіне. У кожнага ёсць свае аргументы, але часцей за ўсё на гэтую тэму разважаюць людзі, якія паняцці не маюць, што рэальна адбываецца на тэрыторыі ўжо існуючых расійскіх баз у Беларусі. 

43-ы вузел сувязі Ваенна-марскога флоту (ВМФ) Расіі быў створаны ў Вілейцы ў 1964 годзе. Яго мэта – забяспечваць сувязь галоўнага штаба ВМФ з атамнымі падводнымі лодкамі, якія нясуць дзяжурства ў раёнах Атлантычнага, Індыйскага і часткова Ціхага акіянаў. Акрамя таго, вузел сувязі займаецца радыётэхнічнай выведкай і радыёэлектроннай барацьбой. У 1995 годзе Беларусь перадала Расіі аб’ект разам з зямельнымі ўчасткамі ў бязвыплатнае карыстанне тэрмінам на 25 год.

Расійская база ў Вілейцы – гэта дзяржава ў дзяржаве. Ваенная частка займае 600 га зямлі.

Тут свае кацельні, водазабор, ачышчальныя збудаванні. Праблема ў тым, што гаспадарчую дзейнасць тут ніхто не кантралюе – ні Расія, ні Беларусь. Возьмем электрычнасць. За яго разлічваюцца па агульным тарыфе, хоць на тэрыторыі базы ўстаноўлены электранагравальныя прыборы, тарыф павінен быць ці то ў тры, ці то ў пяць разоў вышэй. У выніку беларускі бюджэт недаатрымлівае сур’ёзныя сумы, лік ідзе на мільярды. Тое ж самае з выкідамі. Ніякіх фільтраў не ўстаноўлена. Экалагічныя зборы не плацяць. Узімку снег ля кацельных – чорны. Але ні Міністэрства энергетыкі, ні Мінпрыроды, ні Дзяржкантроль, ні пракуратура тут ніколі не былі, праверкі не праводзілі.

 Далей. Парушаецца прыродаахоўнае заканадаўства. На тэрыторыі базы ёсць свае свідравіны, але да гэтага часу не аформлены дакументы на водакарыстанне. Не маюць лічыльнікаў. Вада проста выліваецца, хоць па тэхналогіі яе павінны перапрацаваць і выкарыстоўваць паўторна. Але няма абсталявання, ніхто не праводзіць рамонт і мадэрнізацыю.

Чытаць далей

Відэа youtube.com