Прэм’ерны спектакль “Плачу наперад” пра інтымныя таямніцы тэатра прадставіў Мінскі абласны драматычны тэатр 27 сакавіка.

Спектакль пастаўлены па аднайменнай п’есе Надзеі Птушкінай і ў маладзечанскім варыянце атрымаў толькі касметычныя змяненні.

У 1999 годзе па гэтым жа сцэнары выпусцілі расійскі фільм. Але гэта гісторыя больш падыходзіць якраз для тэатра: тут няма месца відовішчнай карцінцы і дынаміцы. Увага засяроджваецца на адносінах, словах і тым, як першае і другое адбіваецца на героях.

Для рэжысёра Венядыкта Растрыжэнкава сёлетняя прэм’ера стала 14-м спектаклем, пастаўленым у Мінскім абласным драмтэатры. Гледачам вядомыя яго пастаноўкі  “Псіхааналітык для псіхааналітыка”, “Карона з кахання”, іншыя.

Пра каханне і прызванне ў эратычных уборах

Пастаноўка прывабная знешне. Прычым не толькі дзякуючы эратычным уборам жаночых персанажаў, але і прыемнаму гумару, які ўпрыгожвае канву спектакля.

Пастаноўка мае эфектны пачатак: галоўны герой акцёр Міхаіл прачынаецца пасля бурнай п’янкі. У кватэры няма жонкі Паліны, таксама актрысы. Затое ёсць разняволена апранутая Алімпіяда, якая сцвярджае, што ноч яны правялі разам у самым інтымным сэнсе. Яна апісвае ўчарашнюю ноч, і калі абодвух персанажаў распальвае да ўзаемнай жарсці, уваходзіць жонка з торбай апельсінаў.

“Плачу наперад” дэманструе тры асноўныя канфлікты: прызванне, каханне і шлюб, грошы.

Алімпіяда (Ліпа) – багатая жанчына, якая ўпэўненая, што купіць можна абсалютна ўсё. Яна пакахала Міхаіла 31 год таму, але, не атрымаўшы ўзаемнасці, несла гэтае пачуццё ў сабе. Яна стамілася, ёй “абрыдла кахаць”, і таму жанчына прапануе ажаніцца на адзін год.

Алімпіяда ўпэўненая, што ніводнае каханне не можа перажыць шлюб, і плаціць за сваё збаўлення ад пачуцця мільён долараў.
Жонка Паліна жыла знешне ў шчаслівым шлюбе 20 год. Здаецца, усё ў парадку, але на самой справе яна ведае пра здрады мужа і лічыць сябе падманутай. Сам Міхаіл закаханы ў маладую актрысу Натусік, якая чакае дзіця. Ён на сёмым небе ад шчасця, пакуль не дазнаецца, што быў не адзіным у Натусік, і невядома, хто бацька яе дзіцяці. Натусік была шчаслівая, што нарэшце вырашыла: іншага кавалера, больш маладога і заможнага, яна кахае крышачку больш. А той даведаўся, што яна не была шчырай, і кінуў маладую жанчыну.

Героі прыходзяць да высновы, што самае шчаслівае каханне – у Алімпіяды. Рэальная прысутнасць каханага не магла б дадаць у яе гісторыю нічога. Пачуццё кіравала яе лёсам, зрабіўшы жыццё, поўнае прыгод.

Калі маеш адносіны з тым, каго кахаеш, немагчыма пакінуць каханне некранутым, як запакаваны падарунак. У адносінах пачуццё становіцца кавалкам гліны ў руках каханага. І ад яго рук залежыць, у што яно ператворыцца.

Грошы кіруюць вамі ці вы кіруеце грашыма?

У другім ідэйным блоку палягае тэма грошай. Багатая Ліпа выпрабоўвае грашыма ўсіх іншых трох персанажаў. Паліна прымае прапанову адступных, кіруючыся спа­дзяваннем на лепшае жыццё сваёй дачкі. Натусік на вачах Міхаіла не толькі прымае грошы, але і прыходзіць па другую порцыю. Ды і сам Міхаіл растаптаны, паддаецца Ліпе. Усіх іх змяняюць грошы.

Яны, адразу далёкія ад матэрыяльнага, прымаюць рашэнні пад уплывам грошай. Іх жыццём кіруюць грошы, і толькі Ліпа выкарыстоўвае грошы, каб кіраваць сваім.

Тэма прызвання раскрываецца праз адносіны герояў да тэатра, у якім працуюць трое персанажаў. Па сутнасці, гэта пафаснае прызнанне ў любові да тэатра і падкрэсліванне яго высокай ролі. Але нават самае значнае прызванне не пазбаўляе ад сумненняў, ці не растварыўся ў ім ты сам.

Чаму спектакль варта паглядзець

Ідэйныя развагі падчас спектакля трапныя і зразумелыя, а атмасфера адначасова вытанчаная і гуллівая.

Акцёрская чацвёрка дэманструе чатыры полюсы: легкадумная і поў­ная энергіі Натусік у выкананні Аляксандры Грасевіч рэзануе са стомленай і стрыманай Палінай, якую іграе Таццяна Карпец. Сяргей Карзей, які выконвае адухоўленага і інтэлігентнага Міхаіла падкрэслівае практычнасць і разважлівасць Ліпы. Ад Ірыны Кляпацкай у гэтай ролі проста не адвесці вачэй. Яе гераіня атрымалася манернай, шчырай і прыцягальнай.

Работа мастака-пастаноўшчыка вымагала разняволеных і яркіх убораў. Пры гэтым яны атрымаліся прыгожымі, але без перабору з вульгарнасцю. Грым і прычоскі падкрэслівалі характары гераінь – ракавінка для дзелавой Ліпы, завіўка ад бігудзі для сямейнай Паліны і модны банцік для Натусіка.

“Плачу наперад” – развага пра інтымныя таямніцы, якія часам не наважваешся абмеркаваць. Варта ўбачыць, як іх абмяркоўваюць маладзечанскія акцёры, каб стаць больш шчырым з самім сабой.

Рэжысёр меркаваў адмяніць прэм’еру

З рэжысёрам Венядыктам Растрыжэнкавым мы сустрэліся пасля генеральнай рэпетыцыі.

– Тое, што на генеральны прагон прый­шлі гледачы, стала для мяне прыемным сюрпрызам. А смех гледачоў, апладысменты ўсцешылі.

Аказваецца, прэм’­ера магла сарвацца:

– У зале вельмі холадна, а касцюмы ў акцёраў адкрытыя. Я быў гатовы адмяніць спектакль, таму што баюся за артыстаў. Але яны настойвалі, сказалі, што, нягледзячы ні на што, будуць іграць.

На пытанне, што найбольш падабаецца ў спектаклі, рэжысёр адказвае:

– Артысты больш за ўсё падабаюцца. Але ў добрага мяжы няма. Спектакль – гэта дзіця, якое з часам будзе развівацца. Я заўсёды стаўлю тое, што падабаецца, а ў гэты сцэнар проста закахаўся.

Цытаты са спектакля “Плачу наперад”

  • – Ваш настрой, вашы планы, ваша жыццё залежаць ад грошай. Вы рабы грошай, а ваша пагарда да грошай падобная да пагарды раба да свайго гаспадара.
  • – Я кахаю вас 31 год. З перапынкамі, вядома. Вы думаеце, лёгка кахаць 31 год? Гэта ж якое цярпенне трэба мець! Мне абрыдла ўжо гэта каханне! Я стамілася вас кахаць. Таму ажаніцеся са мной, бо ніводнае каханне не перажыло шлюб.
  • – Два маіх ідалы – тэатр і вы, – якім я прысвяціла сваё жыццё, пажавалі мяне і выплюнулі.
  • – Чалавек створаны для шчасця, як птушка для палёту.
  • – Паліна, услухоўвайцеся, а то прапусціце паварот лёсу і не паспееце ўпісацца.
  • – Ды яна глядзела на мяне, а ў яе зрэнкі дрыжэлі ад кахання! А аказалася, што яна проста скакала з ложка ў ложак.
  • – Табе было мала разбіць мне сэрца, ты вярнулася, каб паглядзець на аскепкі.
  • – Што яго рэальная прысутнасць можа дадаць у вашу гісторыю кахання? Вам пашанцавала. Каханне свяціла вам усё жыццё, як пуцяводная зорка

.