Другі раз па запрашэнні мала­дзечанскага гісторыка-этнагра- фічнага клуба “KOLA” “Дударскі клуб” наведвае горад сонца – Маладзечна.

І ў другі раз дударскія вечарыны знаходзяць прыхільнікаў!

Сяброўская атмасфера, дух старадаўняй карчмы, жывая народная і сярэднявечная музыка, танцы, спевы і шмат весялосці – складнікі тыповай дударскай вечарыны.

Усю гэту атмасферу адчулі на сабе і ўдзельнікі клуба “KOLA”,  некалькі раз наведаўшы такія вечарыны ў сталіцы. Таму не змаглі ўтрымацца, каб не запрасіць дударскі клуб у Маладзечна.

Дудары пагадзіліся, і 27 лютага прайшла першая вечарына.  Патанцаваць традыцыйныя і сярэднявечныя танцы прыехалі аматары з Мінска, Вілейкі, Алёхнавічаў і Маладзечна. Танцавалі беларускія традыцыйныя танцы: лявоніху, верабей, польку-матылька, матлёт, базар і сярэднявечныя танцы: маразулю, бранль прачэк, ойру, кастэрват і іншыя.

Першы танец удзельнікі сядзелі і назіралі за тымі, хто танцуе. Другі – пачыналі пляскаць у далоні і прыстукваць нагой у такт, а на трэці –  танцавалі пад музыку дуды.

Дудурскія вечарыны – добрая альтэрнатыва звыклым відам адпачынку, якія існуюць у горадзе. Да таго ж гэта не проста баўленне часу, але і магчымасць здзейсніць падарожжа ў мінулае.

Удзельнікі пра дударскія вечарыны

Зміцер Ваховіч: “Па-першае, мяне ўразiлi адносiны да людзей, якiя трапляюць упершыню на такое мерапрыемства – прымалі i вiталіся як са старымі знаёмымі. Складвалася ўражанне, што ты тут свой.

Па-другое, прафесiяналiзм дудароў. Падавалася, нiбы дудары знаёмыя з інструментам з маленства.

Незвычайным падалося, што было шмат маладых, а самае галоўнае, зацiкаўленых лю­дзей, якiя прыйшлi не проста паглядзець, а актыўна танцаваць да сёмага поту. Бачыш усё гэта і пачынаеш верыць, што ў нас яшчэ ёсць будучыня. Дзякуй за гэты вечар. Лiчу, што трэба паў­тарыць”.

Алеся Ушакова: “На дударскую вечарыну трапіла ўпершыню і была вельмі ўражаная асаблівай атмасферай, якая панавала там. Цяпер не так часта можна пачуць, як моладзь размаўляе на роднай мове, а яшчэ радзей даводзіцца ўбачыць, як яна танцуе пад музыку старажытных беларускіх інструментаў. Да таго ж танцуе калектыўна, арганічна, з усмешкай на твары.

Усе рухі падрабязна паказвалі і тлумачылі перад танцам – таму я, як і іншыя навічкі, адчувала сябе камфортна. Акрамя танцаў і музыкі, было весела падчас гульняў. Удзельнічаючы ў іх, мне падалося, што я ў іншым стагоддзі – так усё натуральна і насамрэч па-беларуску прадумана арганізатарамі, якім варта падзякаваць. З нецярпеннем чакаю наступную вечарыну.

Гісторыка-этнаграфічны клуб “KOLA” шукае маладзечанскіх (і не толькі) музыкаў, дзеля правядзення штотыднёвых танцавальных вечарын. Кантактны тэлефон:  (8029) 53-53-105.

Даведка “РГ”. Дударскі клуб існуе  ў Мінску з 2007 года як нефармальнае аб’яднанне беларускіх дудароў.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Дудурскія вечарыны – добрая альтэрнатыва звыклым відам адпачынку, якія існуюць у горадзе. Фота забяспечана Воляй Трубач.

Дудурскія вечарыны – добрая альтэрнатыва звыклым відам адпачынку, якія існуюць у горадзе. Фота забяспечана Воляй Трубач.

Першы танец удзельнікі сядзелі і назіралі за тымі, хто танцуе. Фота забяспечана Воляй Трубач.

Першы танец удзельнікі сядзелі і назіралі за тымі, хто танцуе. Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.

Фота забяспечана Воляй Трубач.