Работнікі Следчага камітэта Беларусі святкуюць сваё прафесійнае свята 12 верасня. 

А напярэдадні святкавання свайго пяцігоддзя запрасілі карэспандэнта ў госці, каб расказаць пра свае будні і паказаць, дзе працуюць,  апазнаюць і вядуць допыт следчыя Маладзечанскага раённага аддзела Следчага камітэта.

Сёння ў камітэце працуюць 57 чалавек. Кіруе камітэтам з дня яго ўтварэння ў 2011 годзе Пётр Варачкоў.

– За пяць гадоў працы нам, вядома, ёсць чым пахваліцца, – пачынае размову Пётр Варачкоў, – хаця б тым, што за гэтых пяць гадоў мы тройчы станавіліся лепшым падраздзяленнем Мінскай вобласці.

За пяць гадоў 3 600 крымінальных спраў, якімі займаўся Маладзечанскі РАСК, былі накіраваныя ў суд.

– З гэтых спраў у Маладзечне не было ні аднаго апраўдальнага прыгавору, – падкрэслівае Пётр Варачкоў, – гэта значыць, што ўсе справы вядуцца дасканала. І ў суд мы накіроўваем толькі тыя, віна чалавека ў якіх цалкам даказаная і мы ў гэтым ні на адзін працэнт не сумняваемся.

Сёлета ў суд накіраваныя 600  крымінальных спраў.

Такая колькасць паспяхова раскрытых спраў, лічыць Пётр Варачкоў, заслуга перш за ўсё калектыву.

– Маладзечанскаму аддзелу ўсё часцей даручаюць расследаванне цяжкіх спраў. І на тое ёсць падставы.

Сёлета  восем раскрытых крымінальных спраў – гэта восем злачынстваў, якія здзейснілі службовыя асобы.

На чатыры з паловай гады асуджаны былы доктар з Маладзечна, які здзейсніў 11 службовых злачынстваў, супрацоўнік Вілейскай ДАІ, ён вінаваты ў дзевяці правапарушэннях.

– Здараліся і такія выпадкі. Напрыклад, дырэктар аднаго прадпрыемства атрымоўваў новую службовую машыну і афармляў яе на сваю дачку. Або іншы дырэктар цягам трох гадоў запраўляў уласны аўтамабіль дзяржаўным бензінам. Зразумела, што пра такія выпадкі нам становіцца вядома. Заводзім крымінальныя справы.

Адна з рэзанансных спраў, якую цяпер расследуе Маладзечанскі Следчы камітэт – гэта справа аб махлярстве. Махляр з 2011 года падмануў 37 грамадзян.

– Цяпер мы прымушаем вінаватага выплачваць матэрыяльную шкоду пацярпелым.

Амаль завершаная справа ў адносінах да аўтамабільнага махляра.

– Мужчына тэлефанаваў па аб’явах тым, хто прадаваў свой аўтамабіль. Прасіў прадаць яму аўто ў растэрміноўку, даваў першы ўнёсак 100 долараў, затым гэтую машыну ён прадаваў іншым людзям. Так ён рабіў у Мазыры, Салігорску, Маладзечне і іншых гарадах. Усяго па краіне мужчына падмануў 18 аўтаўладальнікаў.

 Ад нас сыходзяць толькі на павышэнне

Пётр Варачкоў кажа, што вакантных месцаў у Следчым камітэце няма.

– Калі ад нас і сыхо­дзяць людзі, то толькі на павышэнне. Тады на іх месца мы бяром маладых спецыялістаў, выпускнікоў юрыдычнага факультэта БДУ, Акадэміі МУС, Акадэміі кіравання. У Следчы камітэт уладкавацца не проста. Нашы будучыя супрацоўнікі прахо­дзяць псіхалагічныя тэсты, праверку на паліграфе.

Следчыя павінны разумець, што кожная справа важная, ці то скрадзеная гусь, ці то мільёны грошай.

Аднак ёсць справы, якія да сёння не раскрытыя.

– Да гэтага часу баліць і выклікае шмат пытанняў справа з забойствам дзяўчыны на прыпынку “Фестывальны”.

Пасля кароткага расповеду пра дасягненні і цяжкасці ў следчай справе, Пётр Варачкоў разам са старшым следчым Юрыем Багушэвічам зладзіў экскурсію па тых пакоях у Следчым камітэце, якія грамадзянін, што не мае праблем з законам, бачыць толькі ў кіно: пакой для допытаў, пакой для апазнанняў.

Пакой для апазнанняў, дарэчы, такі самы, як у амерыканскім кіно – вы бачыце падазраваных, яны вас – не.

– Літаральна некалькі дзён таму тут прахо­дзіла апазнанне людзей, якія падазраюцца ў рабаванні банка ў Беразінскім, – расказвае Пётр Варачкоў. – Апазнавалі і жанчыну, якую потым асудзілі за наркотыкі.

Дарэчы, колькасць злачынстваў у Маладзечанскім раёне, звязаных з наркотыкамі, сёлета зменшылася.

– Магчыма, людзі разумеюць, што па артыкулах, звязаных з наркотыкамі, сядзець давя­дзецца ад 10 да 15 год, можа, таму не рызыкуюць сваёй свабодай.

Юры Багушэвіч падчас экскурсіі па Следчым камітэце паказаў чамаданчык, з якім эксперты-крыміналісты вы­язджаюць на месца злачынства.

У гэтым чамадане ёсць усё, што трэба, каб па адбітках пальцаў, слядах ад абутку, сліне ці воласе чалавека знайсці і раскрыць злачынства.

Пётр Варачкоў расказаў, што ў сярэднім у суткі следчыя тройчы выязджаюць на месца злачынства, дзе неабходная прысутнасць супрацоўнікаў Следчага камітэта.

– Канешне, больш за ўсё спраў – крадзяжы.

Аднак, што дзіўна, за гэты год следчыя ўжо пяць разоў выязджалі на здарэнне, калі чалавек паміраў ад таго, што ў стане алкагольнага ап’янення душыўся кавалкам мяса.

– І, вядома, следчыя не ведаюць, што такое нармаваны працоўны дзень, – кажа Пётр Варачкоў, – яны ведаюць, што значыць “не дай бог ты не зняў трубку”.