А 14 верасня ў райвыканкаме народу таксама сабралася няшмат. Тут архітэктар, аўтар праекта, Аляксей Іслямаў  прадставіў сваю працу па рэканструкцыі горада супрацоўнікам райвыканкама і жыхарам.

У сваіх межах Вілейка ўжо сфарміравалася. Таму асноўная задача праекта – эфектыўна скарыстаць тэрыторыю горада ў гэтых межах.

Аўтар прапануе зрабіць Вілейку горадам трох плошчаў. Дзве, як вядома, ужо ёсць. А яшчэ адна з’явіцца пры ўездзе ў Вілейку з Мінска.

Крыху пашыраць плошчу Свабоды. На ёй з’явяцца месцы для паркоўкі. Транспарту ў горадзе становіцца ўсё больш. Таму праблема месцаў для стаянкі актуальная для Вілейкі.

Яшчэ адна ідэя – малапавярховыя прыватныя забудовы на невялікіх, у 5-6 сотак, участках зямлі. Гэта, на думку Аляксея Іслямава, зробіць Вілейку падобнай да маленькіх еўрапейскіх гарадкоў.

На плошчы Свабоды з'явяцца месцы для паркоўкі. Фота Аксаны Ярашонак.

На плошчы Свабоды з’явяцца месцы для паркоўкі. Фота Аксаны Ярашонак.

Месца, дзе Пляснянка ўпадае ў Вілію, – гістарычны цэнтр горада. У гэтым месцы – самая старая вуліца. Сёння па ёй ходзіць транспарт. Але аўтар праекта плануе зрабіць вуліцу пешаходнай.

Добраўпарадкуюць прыбярэжжа Віліі. Берагі “апрануць” у камень ці бетон. Або проста зробяць насып, які засцеражэ горад ад паводкі. Цалкам рэалізаваць ідэі з прыбярэжжам не дае “Водны кодэкс”. Тут ёсць жорсткія патрабаванні.

Праект дэтальнага плана забудовы.

Праект дэтальнага плана забудовы.

Сцягнуць фота можна тут

Напрыклад, на прыбярэжнай зоне можна будаваць толькі аб’екты для спорту і адпачынку. Таму ў будучым тут з’явіцца гарадскі стадыён. Удасканаляць дзіцячы пляж.

На думку аўтара праекта, добраўпарадкаванае прыбярэжжа адразу зменіць жыццё горада. Да ракі пацягнуцца людзі.

Побач з анкалагічным дыспансерам з’явіцца новы сквер. Больш ніякіх аб’ектаў тут не плануюць. Бо гэта бальнічная зона. І яна павінна быць ціхай.

У горадзе паўстануць новыя пяці- і сяміпавярховыя дамы.

Аднак гэта не перашкодзіць касцёлу быць своеасаблівай “дамінантай” – галоўнай пабудовай, якую мы бачым пры ўездзе ў горад.

Па словах галоўнага архітэктара раёна Галіны Кажарновіч, рэканструкцыя амаль заўсёды звязаная з балючым пытаннем зносу прыватных дамоў. А іх яшчэ шмат захавалася побач са шматпавярхоўкамі.

Жыхарка Вілейкі Наталля заклапочаная тым, што ж будзе з іх домам-лецішчам на Савецкай.

Касцёл застанецца дамінантай пры ўездзе ў горад.

Касцёл застанецца дамінантай пры ўездзе ў горад.

– У гэтым доме жыла бабуля майго мужа. Потым яго маці. Пасля уласнікам стаў муж. Вядома, што яму гэты дом дарагі як памяць. Але з 1979 года нам кажуць, што дом пойдзе пад знос. Таму ўкладаць нейкія грошы ў яго добраўпарадкаванне мы не можам. Сёння там толькі косім і садзім грады. Хацелася б даведацца, што нам прапануюць, калі дом усё ж знясуць.

Але з такой няпростай сітуацыі можна знайсці выйсце. Па словах Галіны Кажарновіч, сям’я зможа атрымаць раўназначны ўчастак на вуліцы Набярэжнай.

Усе змены ў горадзе запланавалі на два этапы. Першы этап – да 2020, другі – да 2030 года.

Праект плана ляжыць у фае райвыканкама. Кожны жыхар горада можа пазнаёміцца з ім і пакінуць свае заў­вагі і пытанні ў спецыяльным журнале. Але журнал пакуль пусты.