Алена была сведкай на вяселлі ў сяброўкі.

На ўрачыстай цырымоніі ў ЗАГСе жанчына-рэгістратарка запрасіла дзяўчыну падысці да стала:

– А цяпер, сведка, падыдзіце, калі ласка, да стала і пастаўце свой подпіс.

Сведка не зварухнулася. “Ідзі, ідзі,” – пачалі штурхаць госці Алену.

– А чаго я пайду, – не разумее дзяўчына, Я ж – Лена. А яна нейкую Светку запрашае.