Больш за дваццаць год католікі Ашмянаў сустракаюць вербную нядзелю хросным ходам цераз увесь горад да гары, якую мясцовыя называюць Галгофай. Непадалёк ад яе знаходзяцца парэшткі былога францысканскага касцёлу.

Напярэдадні свята выразаюць крыж, памер якога перавышае чатыры метры, а вага не менш за 400 кг. Вернікі нясуць яго на сваіх плячах увесь час, не апускаючы на зямлю. Паводле традыцыі, падчас шэсця робяцца 14 прыпынкаў – столькі ж рабіў Езус падчас свайго апошняга падарожжа на Галгофу.

Мясцовыя жыхары з асаблівай дбайнасцю рыхтуюць месцы гэтых прыпынкаў: выносяць на вуліцу сталы, якія засцілаюць святочнымі абрусамі, упрыгожваюць абразамі, кветкамі ды дыванамі.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Фота svaboda.org.

Паводле svaboda.org.